Carl von Ossietzky

Carl von Ossietzky, Nobelprijswinnaar voor de vrede 1936
Geboren op 3 oktober 1889 te Hamburg, uit oude verarmde adel.

Zijn vader komt te overlijden als hij nog maar twee jaar is, en zijn moeder hertrouwt met Gustav Walther, een actief sociaal democraat, met wie Carl een goede en hechtte band opbouwt, en met wie hij allerlei partijvergaderingen bezoekt.
Zijn schooltijd was niet bepaald succesvol, exacte vakken lagen hem niet bijzonder.
Hij verkrijgt een baantje als schrijver bij de rechtbank, en in zijn vrije tijd was hij medewerker van “Das Freie Volk�, het partijblad van de Demokratische Vereinigung, een politieke partij die zich sterk maakte voor internationale ontwapening en afschaffing van privileges.
Hij trouwt met een Engelse verpleegster, een dochter van een Engelse legerofficier en een Indiase prinses, en op hun huwelijksdag, komt hij tot de ontdekking dat zijn vrouw zeer vermogend was. Zij hebben er nooit erg van geprofiteerd, sterker nog, zij leefden in betrekkelijke armoede. In de 1e wereldoorlog heeft hij moeten meevechten in België, eenmaal uit die oorlog terug, stortte hij zich met volle ijver op zijn journalistieke levensdoel. Er was werk voldoende voor hem, opkomst van het Nationaal Socialisme, moord op Karl Liebknecht Duits politicus uit het huis van afgevaardigden en enige die tegenstemde in 1914 bij de goedkeuring voor oorlogskredieten, en Rosa Luxembourg jodin, die beiden zogenaamd op de vlucht zijnde, werden neergeschoten op 15 januari 1919 in Berlijn.
Beiden stonden zij aan de wieg van de Spatakusbund, de latere Duitse Communistische partij, en de Rote Fahne de Communistische partijkrant, en tegenstanders van het Nationaal Socialisme van Hitler. Carl von Ossietsky trok fel van leer tegen de Nationalen, hij verweet hun haat te zaaien, om zodoende het Duitse volk samen te binden, hij noemde het een hand aan de strot, en de andere hand in de zak van een ander.
In 1927 werd hij hoofdredacteur van “Die Weltbühne� een weekblad voor politiek kunst en economie, en onverdroten zet hij zijn strijd voort. Telkenmale moet hij voor de rechtbank verschijnen, maar het resultaat was, dat hij in steeds fellere bewoordingen blijft waarschuwen tegen de naar zijn mening nieuwe crisis die Duitsland bedreigde, de Nationaal Socialisten.
In Berlijn werd op 1 mei 1929 een manifestatie bloedig neergeslagen, met dertig doden en meer dan honderd gewonden, de verkiezingen bracht grote winst voor Hitler, en de Nationaal Socialisten werden de 2e partij van Duitsland. Die Weltbühne publiceerd gegevens van de Duitsche vliegtuigindustrie, over de Albatros een verkenningsboot voor landingsvliegtuigen en bommenwerpers, en de steeds grotere macht en organisatie erachter, die de Lufthanse als dekmantel gebruikte. Terwijl in het vredesverdrag van Versailles na WO I was vastgelegd dat Duitsland niet over eigen wapens mocht bezitten.
De regering kwam hiermede danig in de problemen, en kon geen maatregelen nemen, bang dat het in hun nadeel werd uitgelegd. Maar 2 jaar later, werd Carl in beschuldiging gesteld vanwege landverraad en openbaar maken van militaire geheimen. Die Weltbühne maakte deze beschuldigingen wereldkundig, en de positie van Carl von Ossietsky werd zo zachtjes aan onhoudbaar, hij werd nog geadviseerd om naar het buitenland te vertrekken, maar geen haar op zijn hoofd die daaraan dacht. Hij werd uiteindelijk tot 1,5 jaar veroordeeld, ondanks gratieverzoeken van Thomas Mann en Albert Einstein, en heeft daarvan 7 maanden vastgezeten, een algehele amnestie gaf hem de vrijheid met Kerst 1932. Maar hij zet daarna zijn strijd onverdroten voort.
Op een bijeenkomst in Berlijn op 17 februari 1933 welke gericht was tegen onderdrukking van het vrije woord, waren vele sprekers, maar ook vele verklikkers aanwezig. Binnen enkele weken waren alle sprekers opgepakt, ook Carl von Ossietsky, en geen van hen heeft de oorlog uiteindelijk overleefd, allen stierven in een concentratiekamp of door de verschrikkingen daar opgelopen.
Na eerst in de gevangenis op het Alexanderplatz, en Spandau gevangen te hebben gezeten, kwam Carl von Ossietsky in april 1933 naar KZ Sonnenburg en op 15 februari 1934 naar KZ Esterwegen als gevangene nr.562. Al snel was hij door zwakheid niet meer in staat om in het veen te werken, en moest hij binnenblijven. Om van hem af te komen, werd hij geïnfecteerd met de tuberkelbacil, wat een open TBC tot gevolg had. Door zijn publicaties, werd hij in 1935 voorgedragen voor de Nobelprijs voor de Vrede, op voordracht van de Liga voor de rechten van de mens, en door de Londense Times, en dat kwam Hitler natuurlijk helemaal niet van pas, heel de wereld hield zijn ogen op hem gericht. Van alles heeft men geprobeerd, om een schandaal te voorkomen, manipulaties, verdraaien van feiten, chantage en dreigementen, maar geestelijk ongebroken hield Carl vol.
In mei 1936 werd hij zwaar ziek naar een ziekenhuis in Berlijn gebracht.
Op 23 november 1936 werd de Nobelprijs voor de vrede uitgereikt, maar Carl kreeg geen toestemming om hem persoonlijk in ontvangst te nemen en op te halen.
Hij overleed op 4 mei 1938 in een ziekenhuis in Berlijn, zijn stoffelijk overschot is in alle stilte gecremeerd.
Naar hem is de universiteit van Oldenburg vernoemd, en zorgen studenten voor het in ere houden van zijn naam, en dragen vooral in Duitsland ca. 135 straten en pleinen zijn naam.

Anton G.M.Heijmerikx Lathen

colofoon DIZ Papenburg
Emsland Kurier

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: