Clemens August graaf von Galen

De Leeuw van Munster. Clemens August graaf von Galen, is op zondag 9 oktober 2005 te Rome zalig verklaard, in een dienst geleid door kardinaal Saraiva Martens in de St Pieter, en waar paus Benedictus XVI op het eind van die dienst de talrijke vooral Duitse gelovigen uit het bisdom Munster, heeft toegesproken.

Bisschop Clemens August von Galen, stamt uit een oud aanzienlijk Duits adellijk geslacht, welk geslacht generaties lang vele priesters en religieuzen heeft voortgebracht.
Een der bekendste in Bisschop Bernardus von Galen, in Nederland beter bekend als Bommen-Berend, deze bisschop van Munster heeft in zijn veroveringsdrang in geheel noord oost Nederland veel dood en verderf gebracht rondom het rampjaar 1672.
Is in Raalte nog een straat naar hem vernoemd, als zijnde de stichter van de statie Raalte, in Zwolle ziet men hem als een oorlogsmisdadiger, die als eerste met bommen de steden platgooide, of beter gezegd met enorme katapulten de brandbommen over de stadsmuren smeet, vandaar zijn bijnaam.
Ook Bisschop Clemens August von Galen had een bijnaam, en wel “de Leeuw van Munster, hij had namelijk het lef en de moed om het Nationaal Socialiste en Hitler openlijk te
bekritiseren, en deze jarenlang te trotseren.
Na zijn schooltijd op het internaat van de Jezuiten in Feldkirch, eindexamen in Vechta, en twee semesters filosofie in het Zwitserse Freiburg, een verblijf in Rome en studie in Maria Laach, gaf hij gevolg aan de roeping om priester te worden. Hij studeerde theologie in het Oostenrijkse Inssbruck, en in Munster, en werd in 1904 priester gewijd in de Dom van Munster. Werkte eerst 2 jaar aan die Dom als kapelaan, en was daarbij als secretaris in dienst van zijn oom Maximilian Clemens Hubert Gereon Maria Angelus graaf von Galen de hulpbisschop van Munster die het later ook tot kardinaal bracht.
Daarna werkte hij in de zielzorg van 1906 tot 1919 als kapelaan in Berlijn en van 1919 tot 1929 als pastoor in Berlijn Schoneberg.
In Berlijn kwam hij in aanraking met de grote werkloosheid en de politieke radicalisering. Als voorzitter van de Kolpingfamilie, zette hij zich in voor de jonge arbeiders. Na 32 jaar kwam hij weer terug naar Munster, waar hij pastoor werd van de St. Lambertusparochie.
Op 12 september 1933 benoemde paus Pius XI hem tot bisschop van Münster, en ontving de bisschopswijding op 28 oktober 1933. Hij heeft vrijwel direct na de opkomst van Hitler en de Nationaal Socialisten in 1933, het jaar waarin hij tot bisschop werd gewijd, niet onder stoelen of banken gestoken een verklaard tegenstander te zijn van hun ideen en denkbeelden.
Hij betitelde de Nationaal Socialisten als kerkelijke vijanden. Openbaar en ondubbelzinnig veroordeelde hij, als een der eerste Duitse bisschoppen, de rassenwaan, en de waarschuwing, en voor maar één uitleg toelatend, de vervolging van de Joden.
In de biografie van Clemens August von Galen van de hand van de Munstersche historicus Ludger Grevenhurster, komt duidelijk naar voren, dat von Galen onder levensgevaar voor zijn mening en het recht van leven voor anderen is uitgekomen.
Op 26 maart 1934 verscheen zijn bisschoppelijke vastenbrief, welke in zijn bisdom vanaf de preekstoel is voorgelezen, en waarin hij stelling neemt tegen de aanvallen op de kloosters, waarbij de kloosterlingen op straat gezet werden, en de kloosters gesloten werden, en tegen de Nationaal Socialisten in gebruik genomen methode, om zich te ontdoen volgens de Nazi’s van de “levensonwaardige levens”, de gehandicapten. Zijn geboortehuis, en stamslot van de von Galen’s, werd in de oorlog, 1941 door een neef van de bisschop, gedeeltelijk open gezet voor de ontheemde Benediktinessen uit Vinnenberg, die in 1945 weer naar hun klooster kunnen terugkeren. Maar kennelijk is het de zusters in Dinklage goed bevallen, want in 1946 openen de Benediktinessen vanuit het moederklooster St.Gertrud in Alexanderdorf een klooster in het Diocees Munster, graaf Christoph Bernard von Galen, neemt de zusters voor de periode van 2 jaar op in zijn huis Assen.
In 1949 draagt graaf Christoph Bernard von Galen de burcht Dinklage over aan de Benedictinessen, en zij beginnen hier op 8 juni 1949 hun klooster St.Scholastika, als uitvloeisel van de wens en uitdrukkelijk verzoek van zijn oom de bisschop kardinaal Clemens August von Galen.
Ook in zijn eigen preken in de St.Lambertuskerk in Munster, is hij steeds opgekomen voor de minder bedeelde medemens. De parochianen schreven zijn preken met de hand over, om het te kunnen verspreiden.
Vooral zijn preken in juli en augustus 1941 tegen het euthanasieprogramma van de Nazi’s zijn erg bekend geworden,
en de Nazi’s hebben naar aanleiding daarvan hun euthanasieprogramma enigszins gewijzigd.
Bisschop Clemens August, moest vanaf de zomer van 1941 ernstig rekening houden met arrestatie en eventuele executie door de Nazi’s, maar de Nazi’s durfden het niet aan, om de razend populaire bisschop tijdens de oorlog aan te pakken, maar de planning was wel, om na de “endsieg“ af te rekenen met bisschop von Galen.
Een jaar voor de capitulatie van Nazi Duitsland, werd hij gedwongen te vertrekken uit zijn door bommen verwoest bisschoppelijk paleis, en vertok naar Sendenhorst, 20 km zuidoostelijk van Munster.
Na de capitulatie van Duitsland, roept hij de geallieerden op, om een humane behandeling van de krijgsgevangenen, en tegen de heersende veronderstelling van de collectieve Duitse schuld tegen de geallieerden, die oproep is hem bepaald niet in dank afgenomen door de militaire Britse bezettingsmacht, integendeel, vijandschap was zijn deel.
In Sendenhorst viel hem de eer te beurt, dat hij in februari 1946 door paus Pius XII tot kardinaal werd benoemt. Als hij een maand later op 16 maart 1946 vanuit Rome naar Munster terugkeert, ontvangt de bevolking hem in triomf, ruim 50.000 mensen zijn op het Domplein in Munster bijeengekomen, om hun vuurtoren in duistere tijden te bejubelen. maar 6 dagen later op 22 maart 1946, komt hij te overlijden aan een te laat ontdekte blindedarmontsteking, te Munster, en wordt hij begraven in de dan nog verwoeste Dom van Munster.
10 jaar later, begint zijn zaligverklaringsproces. Dat men de onverschrokken en onverstoorbare von Galen in Rome niet vergeten is, bewijst paus Johannes Paulus II, die op 1 mei 1987 zijn graf bezoekt in de Ludgeruskapelle van de Dom van Munster, bij zijn bezoek aan Duitsland. Toch heeft het heel lang geduurd, eer men tot een zaligverklaring komt, bijna 50 jaar.
De oorzaak zou kunnen zijn, omdat een wonder ontbrak. Voordat iemand zalig verklaard kan worden, moet er een door het Vaticaan erkend wonder zijn gebeurt, welk op naam staat van de kandidaat zalig verklaarde.
Dit wonder werd op 17 november 2004 erkent en bekrachtigd door paus Johannes Paulus II. Het gaat om de wonderbaarlijke genezing van de ernstig zieke Hendrikus Nahak, een Indonesische student, die tot von Galen had gebeden om hemelse bijstand, in 1995.

Maar ook heden ten dage, is zijn zaligverklaring niet geheel onomstreden, de katholieke theologe, Uta Ranke-Heineman, zij was in 1970 de allereerste vrouwelijke katholieke theologe, professor in de theologie, een functie die zij overigens weer moest inleveren toen zij in 1987 zich openlijk afvroeg en twijfelde aan de maagdelijkheid van Maria de moeder Gods.
Deze Uta Ranke-Heineman, de dochter van de voormalige Bondspresident Gustav Heineman, schrijft lovend over de strijd van von Galen en zijn niet aflatend en duidelijk protest tegen de Euthanasiepraktijken van gehandicapten in het derde Rijk van Hitler.
Maar von Galen zou niet de persoon zijn zoals men nu beweerd, die zich als een verzetsstrijder tegen de Jodenvervolging keerde, zij beweert zelfs dat die protesten van Clemens August von Galen tegen de Jodenvervolging niet hebben plaatsgevonden.
Sterker nog de Nazi’s gebruiken een herderlijke brief van von Galen van september 1941, om vrijwilligers te werven, dienst te kunnen nemen in het Duitse leger, om het Rode gevaar het Bolsjewisme de communisten, tegen te houden. Ook zou von Galen aanvankelijk enige sympathie koesteren voor Hitler en de Nationaal Socialisten, maar dat ging snel over in harde kritiek.
In een herderlijk schrijven van 15 maart 1942, prijst bisschop Clemens August von Galen de Duitse soldaten in hun strijd, waarmee zij Europa voor de Rode vloed vrijwaart.
Ook de St.Lambertuskerk, in Munster, is omstreden, Die kerk die gebouwd is tussen 1375 en 1450, dankt zijn bekendheid niet aan de architectuur, de stamboom van Christus boven het hoofdportaal, of aan het feit dat bisschop von Galen hier zijn predikingen hield tegen de Nazi’s, of aan het hoogste dienstvertrek van Munster, waar de torenwachter waakte over stad en omgeving, al sinds 1481. Sinds 1951 heeft overigens Munster weer een torenwchter, die s’nachts zijn hoorngeschal weer laat klinken. De St.Lambertitoren dankt zijn grootste bekendheid aan de gruwelijke geschiedenis aan de drie kooien boven aan de toren. In die kooien hingen namelijk halverwege de 16e eeuw drie lijken van wederdopers, een groepering die door de katholieken fel werden bestreden, en waarbij schijnbaar alles geoorloofd was.
Wederdopers, waren afgescheidenen van de katholieke kerk, en lieten zich opnieuw dopen, als zij de jaren van verstand hadden bereikt. Ook waren zij tegen wereldlijks bezit, zodat zij soms hun kleding verbranden en naakt rond liepen, geld en goederen als persoonlijk bezit afschaften, en veelwijverij toestonden. In Munster hadden zij een grote aanhang, en maakten aldaar met een schrikbewind de dienst uit. Toen de contrareformatie aan invloed won, kregen de wederdopers de kans om terug te keren in de moederkerk, of was vervolging hun deel. De leiders van de wederdopers in Munster, Jan van Leiden, Berend Knipperdolling en Berend Krechting volharden in hun geloof als wederdopers, en werden uiteindelijk op 22 januari 1536 doodgefolterd. Hun lichamen werden in de ijzeren kooien opgehangen, en naar boven gehesen aan de toren van de St. Lambertikerk in Munster. In deze kooien lagen de lichamen ter afschrikking tot 1881 te vergaan. De kooien zijn nog steeds te bezichtigen, zij hangen nog steeds aan de buitenkant van de toren.

Colofoon: Emsland Kurier van 9 oktober 2005
Diverse internetsites oktober 2005

Anton G.M.Heijmerikx
Schwetenkamp 5
49762 Lathen Duitsland.
e-mail: anton@heijmerikx.nl

One thought on “Clemens August graaf von Galen

  1. Ik wil graag weten wie de stammen van Nazerth en afstammeling van Christus zijn dat zijn bijvoorbeeld mevoringen denk maar ik weet het niet zeker.

    Is Parcifal een zoeker van de heilige graal of een een ridder geweest in 1199 in de tijd van koning Arthur.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: