Hermannus Meuleman, Soldaat onder Napoleon

Hermannus Meuleman, Heeten 1793- Mainz 1813.

In 1811 brachten Napoleon Bonaparte en zijn 2e gemalin Marie Louise van Habsburg, de dochter van de Oostenrijkse keizer, bezoek aan Holland, en ook aan Amersfoort en Zwol­le. Op 2 april 1810 waren Napoleon en Marie Louise met elkaar in het huwelijk getreden, nadat Napoleon gescheiden was van zijn eerste vrouw Josephine de la Pagerie weduwe van generaal de Beauharnais, met wie hij in 1795 wettelijk was getrouwd en pas op 1 december 1804 kerkelijk was gehuwd, een dag voor hun kroning tot keizer en keizerin van Frankrijk.

Op 20 maart 1811 had Marie Louise het leven geschonken aan de door Napoleon zo fel begeerde zoon Napoleon II, die als Francois Charles Joseph Bonaparte werd geboren, en bij zijn geboorte al de titel meekreeg van Koning van Rome, maar na de ineenstorting van het Franse keizerrijk in 1814 opgenomen werd door zijn grootvader de Oostenrijkse keizer als prins van Parma. Levend is hij nimmer in Frankrijk teruggekomen, maar Hitler liet zijn stoffelijk overschot in oktober 1940 overbrengen van Schobrun in Wenen, naar Parijs.

Op 27 oktober 1811 kwam het keizerlijk gezelschap aan in Amersfoort.

Keizer en keizerin werden beiden door een eigen gevolg begeleid. Napoleon werd begeleid door twee maarschalken, de grootmaarschalk van het Paleis, de grootkamerheer, de opperstalmeester, drie adjudan­ten, vier kamerheren, de prefect van het Paleis, twee maar­schalken van het paleis en twee stalmeesters en de chirurgijn van de keizer.

In dienst van Marie Louise stonden een statie of hofdame, drie dames van het Paleis, een chevalier d’Honneur, de eerste stalmeester, twee kamerheren, twee stalmeesters, vier ordonnans officieren, drie leden van het kabinet van de Keizer, en de geneesheer van de keizerin.

Beide gevolgen waren aangevuld met een gewone chirurgijn, drie foeriers, tien pages en verder ministers, inspecteurs van bruggen en wegen, rekest­meesters, ingenieurs, officieren, betaalmeesters en hoge ambtenaren. De hele stoet telde 73 hoogwaardigheidsbekleders.

Eigenlijk was dat nog niet alles, want de hele stoet werd voorafgegaan door zesduizend militairen met het oog op de veiligheid van eigenlijk maar twee personen.

De maatregelen die vooraf moesten worden genomen om de reis ongehinderd te laten verlopen, waren vanzelfsprekend ook van toepassing op de Veluwse bevolking, en ook voor de gehuchten, dorpen en steden waar het gezelschap langs reisde, en of eventueel op bezoek kwam, zoals Zwolle.

Samenscholingen moesten waar nodig worden tegengegaan, behalve daar waar gejuicht moest worden.

Verder was het verboden wapens te dragen, losse voorwerpen voor de ramen van woningen, zoals bloempotten, die mochten niet worden aangetroffen, daar kon men eventueel mee gooien, evenmin als schuiten onder bruggen.

Logementhouders alsook particulieren waren gehouden aangifte te doen van alle vreemdelingen binnen hun muren aan de overheid.

En er gaat zelfs het verhaal dat een adjudant van de keizer s’ avonds voor aankomst met een bajonet door het behang moest steken, om te zien of er ongewenste zaken in de keizerlijke slaapkamer zaten.

De wegen moesten er ordentelijk uit­zien, overgroeiend struikgewas diende gesnoeid te worden, en kuilen en gaten in de weg moesten gedicht worden, de tolgaarders waren gesommeerd bij hunne slagbomen te blijven staan, om zo de stoet ongehinderd te kunnen laten passeren, ook s’ nachts, en aan niemand van het gezelschap van de passerende stoet mocht tol of poortgeld worden gevraagd, dit om alle oponthoud te vermijden.

Er diende gevlagd te worden van kerk­torens, molens en openbare gebouwen langs de hele route die de stoet volgde, en langs de hele route hadden de autoriteiten gezorgd voor voldoende genoegzaam gejuich.

Het keizerlijk paar ging niet rechtstreeks van Amersfoort naar Zwolle, maar via paleis het Loo alwaar een paar dagen gerust werd. Vanaf dit buiten bracht Napoleon alleen, een uitstapje naar Zwolle alwaar de autoriteiten een aantal turfdragers had ingehuurd, om Viva l’Empereur te roepen om zodoende voor voldoende genoegzaam ge­juich te zorgen, maar eenvoudig van geest en niet dat vreemde taaltje machtig, werd volstaan met de roep van ” via de lamme zien breur”, omdat dat er het meeste op leek.

Napoleon Bonaparte’s broer, Lodewijk Napoleon was koning van Holland geweest (1806-1810), hij liep ietwat mank, vandaar die toespeling. Lodewijk Napoleon de koning, was in 1810 heimelijk uit Den Haag vertrokken, omdat hij niet aan de grillen van zijn broer de keizer van Frankrijk wilde voldoen.

Van hem is bekend, dat hij daadwerkelijk zijn best deed, om de belangen van Holland te behartigen. Toen hij was vertrokken, lijfde Napoleon Holland bij Frankrijk in, en moest daardoor ook daadwerkelijk de last mee helpen dragen van de oorlogen die Frankrijk voerde, zowel financieel, als in mankracht.

Hij stak de IJssel over, bij het Katerveer, en vandaar ging het naar Zwolle, de hoofdstad in het departement van de Monden der IJssel, zoals Overijssel in de Franse tijd genoemd werd. Napoleon is in elk geval in de Kamperstraat in Zwolle geweest, in het statige herenhuis met de naam “de Keizerskroon”�?, en waar een vergulde keizerskroon heden ten dage nog steeds trots de gevel siert.

De volgende dag was Napoleon echter alweer terug op het Loo, alwaar hem berichten wachten vanuit Frankrijk, die hem deden besluiten om zijn Hollandse reis af te breken, en snel naar Parijs terug te keren.

Deze berichten hadden ongetwijfeld te maken met zijn veldtocht tegen de Russen, waarmee hij in conflict was geraakt vanwege zijn enorme expansiedrang, om heerser te zijn over geheel Europa, en stiekem droomde hij van uitbreiding over grote delen van Azië.

Op 31 december 1810 was hij in conflict gekomen met de Russen, waarbij de tsaar een decreet afkondigde waarbij de Russische havens opengesteld werden voor neutrale schepen, en waarbij een belastingstelsel werd ingevoerd, waardoor de Franse handel werd benadeeld.

Nu had Napoleon met de Russen een verdrag gesloten, het verdrag van Tilsit, dat hiermee werd verbroken, en Napoleon de gelegenheid gaf om Rusland binnen te vallen.

Met een leger van 700.000 man viel hij Rusland binnen, met maar 1/3 deel aan Franse troepen, de rest dus uit andere bezette landen buiten Frankrijk.

Bewaard is gebleven, een authentiek verslag van Jan Willem van de Wetering, die in Zwolle geboren is, en met de troepen van Napoleon daadwerkelijk naar Rusland is geweest, hieronder enkele passages: Via allerlei omzwervingen door geheel Nederland, werd zijn regiment op 20 april 1812 vanuit Antwerpen op mars gestuurd.

Met gemiddeld ca, 6 uur marcheren per dag, komt men 14 dagen later aan in Osnabruck, waar 1 dag rust werd genoten.

Daar krijgen twee schermmeesters hevige twist, en gaan een duel aan waarbij een hunner komt te overlijden. Daarna bereikt men via Maagdenburg na 15 dagen Berlijn, alwaar 12 dagen rust werd genoten, maar waar men het genoegen smaakte, om voor de Prinses van Oranje, weduwe van Prins Willem V, als schildwacht mogen fungeren.

Als de prinses de schildwacht passeerde, kwam steevast de vraag, of de schildwacht misschien ook gediend had onder Stadhouder Willem V, haar overleden echtgenoot. Wanneer dat het geval was, kreeg de schildwacht meestal 1 of 2 dukaten als aandenken.

Hun zoon, wordt in 1815 uitgeroepen tot Koning Willem I der Nederlanden.

Na de rustperiode ging men in 6 dagen naar Stettin, daar werd een Franse soldaat, die met een steen, een stuk uit de hoed van het standbeeld van Frederik de Grote had gegooid, op last van Napoleon geexcecuteerd door een geweerschot door zijn hoofd.

Van Stettin in 20 dagen naar Tilsit en daar verbleven zij 16 dagen in bivak, en wel bij de burgers. Dat betekende, dat men voor het eerst weer eens onder een dak kon slapen, en later bleek dat dat de komende weken ook niet meer het geval zou zijn.

Het gebrek aan levensmiddelen deed zich ook hevig gelden, men kreeg beschuiten en meel, en soms had men vee om te slachten, maar ook dat vee was zo ondervoed, dat men daar amper soep van kon koken. Van het meel werd ook soep gekookt, waar men de beschuit in stopte, en vervolgens nuttigde. De eerste dag had men voldoende, de tweede dag was er vaak ook nog een klein beetje, maar de derde tot de vijfde dag leed men honger, en na 5 dagen werden opnieuw de rantsoenen uitgedeeld, weer beschuit en meel, de soep die daarvan gekookt werd noemde men arme jongens.

Het moge duidelijk zijn, dat velen s’nachts uit hun kampement vertrokken, om te proberen via roof bij de burgerbevolking enig voedsel te bemachtigen, ondanks dat iedereen dat ten strengste verboden was, en er zeer strenge straffen op stonden als men gesnapt werd.

Dat ondervonden twee Franse soldaten, die gesnapt waren bij het beroven van een kerk, want met kostbaarheden kon men ook ruilen. Zij werden door een tribunaal te velde ter dood veroordeeld, en de collega soldaten uit hun regiment kregen terstond opdracht een detachement te vormen die de straf onmiddellijk ten uitvoer moesten brengen.

Deze excecutie werd dadelijk ten uitvoer gebracht bij een houten kruis welk langs de weg stond, en daarop werd vervolgens een papier gehangen met hun namen en hun gepleegde misdaad, kerkroof. Nadat de gehele armee er langs had gedefileerd, werd de weg vervolgd. Ook passeerden zij de rivier de Berezina, niet wetende dat die brug op hun terugtocht zoveel slachtoffers zou vergen, de brug over de Berezina was maar 300 schreden lang.

Pas op 17 juli 1812 kwam het tot een daadwerkelijk treffen met de Russen in een bijzonder bloedige veldslag, en waarbij de Russen steeds verder terugtrokken, met maar een doel voor ogen, de Fransen steeds verder Rusland in te lokken, zodat hun aanvoerlijnen steeds langer werden en de Russische aanvoerlijnen steeds korter.

14 september 1812 valt het leger van Napoleon Moskou aan, en de Russen steken hun stad in brand, en weigeren eventueel vrede te sluiten. Daardoor is het Franse leger gedwongen onverrichte zaken terug te trekken, want de gevreesde Russische winter staat voor de deur, en dat is een veel grotere vijand.

Op 18 oktober 1812 werd met de terugtocht begonnen, en kost een enorm aantal doden en gewonden, en als op 28 november bij de rivier de Berezina het leger van Napoleon een verpletterende nederlaag wordt toegediend, geeft hij de leiding over aan generaal Murat, en keert zelf versnelt terug naar Parijs.

Van Moskou tot aan de Berezina sneuvelen 40.000 soldaten, bij de oversteek van de Berezina komen door het gedrang en de paniek, onder paardenhoeven, of door verdrinking ca. 14.000 mensen om, zijn er in andere gevechten in totaal ca.130.000 omgekomen, door honger of gebrek 28.000 man en zijn er ca. 150.000 man krijgsgevangen gemaakt. Ook sneuvelen of verdwijnen in Rusland 50 generaals, 31 vaandels en ca.500 kanonnen. Kortom, ca.460.000 soldaten gingen in de strijd, waarbij er dood of levend in Rusland achterbleven, ca. 362.000 soldaten.

Slechts 98.000 soldaten kwamen terug, en dan hebben wij het alleen maar over 1 tocht naar Rusland, en enkel over de soldaten.

Het was in die tijd niet ongebruikelijk, dat de vrouwen van de getrouwde soldaten meereisden naar het front, vergezeld van hun vaak hele kinderschare, en ook hier vielen vele, vele slachtoffers, meestal als gevolg van uitputting als gevolg van voedselschaarste, want zij werden immers niet gevoed zoals de soldaten. Deze laatsten overigens deelden wat zij hadden met hun gezinnen, met als gevolg dat ook zij verzwakten en de tocht vaak ook niet overleefden.

In Parijs aangekomen, nadat hij zijn verslagen troepen had overgedragen aan Generaal Murat, vormt Napoleon een nieuw leger, dat leger werd verslagen te Leipzig 1813, mede omdat generaal Murat hem afviel en niet meer steunde, en als Parijs op 11 maart 1813 bezet is, doet hij afstand van de troon op 6 april 1813, en is Napoleon naar Elba verbannen.

Nog eenmaal komt hij terug, hij ontsnapt aan de aandacht van zijn Engelse bewakers in maart 1815 op Elba, en werd in Parijs enthousiast ontvangen door de bevolking, en nog eenmaal wil hij de strijd aangaan, maar hij heeft uiteindelijk tegen de Engelsen en de Pruisische troepen zijn Waterloo gevonden op 18 juni 1815, en is na een poging te hebben ondernomen om naar Amerika uit te wijken, daarna naar St.Helena in de Zuidelijke Atlantische Oceaan verbannen, waar hij zijn memoires heeft geschreven en uiteindelijk op 5-5-1821 is overleden.

Hermanus Meuleman, zal ongetwijfeld van dit bezoek gehoord hebben, en misschien heeft hij als 18 jarige wel samen met zijn broers en zusters staan kijken bij het Katerveer waar het gezelschap de oversteek over de IJssel maakte, want het gebeurde immers niet dagelijks dat er iets te beleven viel, en misschien heeft hij ook wel mee geroepen, “via de lamme zien breur”�?. Hermannus woonde tenslotte op maar een paar honderd meter van het Katerveer verwijderd, en het zal ongetwijfeld zijn opgevallen, dat daar het een en ander aan de hand was.

Maar hij heeft vast niet kunnen vermoeden dat diezelfde Napoleon indirect de oorzaak is geweest van de ellende die hij heeft meegemaakt, en van zijn uiteindelijke dood.

Hermanus Meuleman werd geboren aan de Meulen te Heeten en gedoopt te Raalte op 12 juli 1793. Tussen mei 1797 en december 1798 vertrekken zijn ouders Jan Antoniussen en Gerarda Berends met hun kinderen, van het erf de Meulen. Op 28 december 1798, werd namelijk Gerardus geboren met als ouders Wilhelmus Lambertus en Maria Gerardi wonend aan de Meulen in Heeten en zij zijn dan vermoedelijk de nieuwe pachters of eigenaren.

Vermoedelijk is het gezin vertrokken naar Zalk want daar duiken zij op, en waar zij komen te wonen op het erve Ierst, welk erf oorspronkelijk bezit is geweest van de heren van Buckhorst. Deze heren van Buckhorst hadden uitgebreide bezittingen in Gelderland.

Tot ca.1425 werd het riddermatige huis Buckhorst genoemd, als de heer van Buckhorst in 1270 zijn Gelderse bezittingen verkoopt, blijft het huis Buckhorst buiten de verkopingen.

Als ca.1390 een nieuw huis richting Zalk wordt gebouwd met de naam van Buckhorst, veranderd de naam van het oude huis Buckhorst in huize Ierst. (ook bekend onder de naam Tyrst, Tierst, of Yerst)

Beide huizen stonden aan de oude weg van Hattem naar Kampen de Weerdweg geheten, en keken tegen de IJsseldijk aan.

Beide huizen waren ruim van opzet en aanzien, ommuurd en ook met een gracht omgeven.

De Franse revolutie en vervolgens de Bataafse republiek welke begon in 1795, en het koninkrijk der Nederlanden onder Koning Lodewijk Napoleon, waren er de oorzaak van, dat de eeuwenlange heerschappij van de adel ten onder ging, en mede daardoor raakten vele adelijke families in financiele problemen.

Men ging in die periode over van een feodaal adellijk bestuur naar een meer burgerlijk bestuur, welk begon met het driemanschap van van Hoogendorp, baron van Limburg Stirum en baron van Duyn van Maasdam, die de terugkeer mogelijk maakten van de zoon van de laatste stadhouder Willem V, de latere Koning Willem I. (1815-1840)

Door het verval van de adel, welke ook de Heren van Buckhorst troffen, was de reden dat Baron Bentinck van Schoonheten Heer van de Buckhorst, als echtgenoot en wettige vertegenwoordiger van Baronnesse van Haersholte tot Ierst, al vanaf 1802 alle boerderijen, landerijen verkoopt, en tevens de kloosterlanderijen van het voormalig klooster Claerwater, welke eens ook tot de bezittingen van Huize Ierst hebben behoort.

Ook verkopen zij per voorlopig koopcontract op 10 augustus 1804 het huis Ierst met de Weerdweg, twee uitgangen naar de dijk, de regalias (voorrechten) zoals vanouds, de erfpacht in de Konijnenwaranden (Konijnenwaarden), de landerijen om het huis, de banken en de stoelen in de kerk, enz. aan de heren A.C. Schott en echtgenote te Hattem, en aan G. Ridderinkhof en echtgenote te Dalfsen voor de somma van F.16.000,-.

Deze beide heren verkopen op diezelfde dag, en wederom bij voorlopig koopcontract het land binnen de grachten met de beide uitgangen naar de Weerdweg, de regalias als vanouds, de erfpacht in de Konijnenwaarden enz. en het huis thans bewoond door Christiaan Schmidt aan Jan Meuleman en zijn vrouw Grada IJsseldijk.

Wel zijn er voorwaarden aan verbonden, en wel dat alle opstanden met uitzondering van het huis zelf gesloopt dienen te worden, en wel voor 1 november 1805, zoniet dan kunnen deze door koperen in gebruik worden genomen. Dat betekende ongetwijfeld, dat Christiaan Schmidt als pachter moet vertrekken, en er in het verleden getimmerte en gebouwen heeft neergezet welke zijn eigendom zijn en blijven, en wanneer die dus niet voor 1 november 1805 waren afgebroken, dan vervallen zij dus aan de koper Jan Meuleman. Wel was het niet ongebruikelijk, om eigendommen van de voormalige pachter over te kopen, want werd er afgebroken, er zal dan toch ook weer gebouwd dienen te worden. De officiële verkoop heeft plaats op 4 oktober 1808.

Erg veel geluk heeft het echtpaar niet gekend op hun nieuwe bezit, Jan Meuleman komt te overlijden op 1 oktober 1813, en de zoon Hermannus moet opkomen in het leger van Napoleon, en vertrekt op 4 oktober 1813, de dag dat zijn vader wordt begraven, om dienst te nemen in het leger van Napoleon, en dat ging niet gemakkelijk, en zeker ook niet van harte, hij kon vermoedelijk als 20 jarige in de bloei van zijn leven, best gebruikt worden op de boerderij, zeker ook nu zijn vader overleden was.

Hij heeft de pech, dat Napoleon begin 1813 opdracht geeft aan de Maires (burgemeesters) van de verschillende dorpen en steden om alle jongemannen ouder dan 20 jaar opdracht te geven dienst te nemen in zijn Keizerlijke legers, vervolgens schrijft Adriaan Kock de Maire van Raalte aan zijn collega van Zalk, dat Hermanus geboren 12-7-1793 te Heeten Gemeente Raalte, zich moet melden voor de dienst onder Napoleon. De Maire van Zalk vervolgens, deelt zijn collega fijntjes mee, dat erve Ierst niet in Zalk ligt, maar onder de restrictie van de Gemeente Hattem valt.

Adriaan Kock, de Maire van Raalte schrijft vervolgens aan zijn collega van Hattem,

Dat Hermanus geboren 12 july 1793, wettige zoon van Jan Teunissen en Gerridina Berends, aan Meulen in Heeten

De Jongeling in dese conscriptie (loteling) zijnde begrepen, de ouders naar elders gaan wonen, zo heb ik allen onderzoek nae gedaan, doch vrugteloos, ijndelijk op heden door den Heer Maire van Zalk en Veecaten ontwaar geworden, genoemde huisgezin niet alleen in leven, maar tevens woonagtig zijn onder Yerst, gemeente Hattem.

Ik dadelijk de verijste kennisse doe toekomen.

Weest verzekerd van mijn hoogachting

De Maire Adriaan Kock voornoemd.

Hermanus zal vermoedelijk vertrokken zijn vanuit Zwolle, alwaar een militaire garnizoen gelegerd was, op 14 oktober 1813. Hij was geplaatst onder het 2e bataljon, 2e compagnie, 88e regiment Grenadiers, doordat hij een brief heeft gestuurd, is het zeker dat hij in elk geval in Mentz (Mainz) is geweest.

Hij schrijft op 6 november 1813,

Mijn geliefde moeder, broers en zusters ik kan u niet nalaten om u eens te schrijven als dat ik nog door Gods zegen nog goed gezond ben en ik hoop dat u deze ook in welstand mag ontvangen, waar het anders, het zou mij van harte leed zijn.

Nu moet ik u schrijven als dat ik in tussen in october mijn monstering (uitrusting) gekregen heb, wij liggen nu ook in een dorp en wij hebben nog maar eenmaal geëxerceerd en wij liggen aan de Rien (Rijn).

Wij konden in Mentz (Mainz) niet langer wezen, want dat zit zo stoppen vol volk, want daar is de gehele herme (armee) overgekomen en de kozakken zijn kort bij ons en daar gaan alle nachten wat van ons weg (deserteren).

Maar mijn geliefde moeder, broers en zusters gaan deserteren dat doe ik niet want ik denk dat ik toch gauw weer thuis zal zijn want het ziet nu niet voordelig uit.

(Dat Hermannus dit denkt, is niet verwonderlijk, want Napoleon was al verslagen in Rusland eind 1812, en ook was hij nadat hij verslagen was begin 1813 bij Leipzig, en nadat Parijs kort daarna bezet was, en hij afstand deed van de troon in april 1813 verbannen naar Elba, dus dachten zijn soldaten snel naar huis te mogen, maar dat pakte toch anders uit voor velen)

Maar mijn geliefde moeder ik moet God wel bedanken dat ik nog gezond blijven, want zij worden wel bij ons ziek.

Maar geliefden moeder gij kunt wel denken of hoe wij het hebben, ik heb nog op geen bed geslapen. Maar ik heb nog geen verdriet in want ik vertrouw maar op God die zal mij niet verlaten want ik zal God dienen zolang als ik kan.

Mijn geliefden moeder toen ik van u ben afgegaan dat is mijn zwaarste dag geweest die ik van leven gehad heb. Maar ik heb nu nog goede moed.

Mijn geliefden moeder, broers en zusters mijn groot verlangen is om een brief van u weerom.

Mijn geliefden moeder ik denk nog verscheidene keer aan mijn geliefde vader die in de aarde begraven ligt en dat is in 8 november een maand dat hij begraven is en toen ben ik ook van huis gegaan en toen dacht ik dat ik nog wel mede weerom te huis zou komen maar dat gebeurde niet.

Maar ik kan u schrijven als dat mijn replassand ook bij ons is en is ook voor zich zelf gegaan.

Maar mijn geliefden moeder, broers en zusters ik heb als wat gezien ik heb in Mens (Mainz) hele wagens vol dooien gezien die daarin kwamen, en die leven armen en benen kwijt waren, en ik heb dit den 4e geschreven toen zijn wij weer in Ments (Mainz) gekomen en daar zijn de konkies (compagnie’s) allemaal weer, en ik heb Meilink uit Hattem ook gesproken, die is ook onder de Grenadiers en daar ben ik ook onder.

Ik kan u van deze omstandigheid niet schrijven.

Honderdduizend maal gedag van u gelieve zoon en dat is mijn tweede brief die ik geschreven heb en hier verwacht ik een brief weerom.

Nu schrijf ik het adres het 2e battaljon, 2e compagnie, 88e regiment Grenadiers.

Nadien is nimmer meer iets van Hermannus vernomen, en op 11 november 1814 ondertekend de Gouverneur van Gelderland een lijst van vermiste personen, en laat dat de Maire van Hattem doen toekomen.

Op 1 december 1814 ondertekent de Maire van Hattem een lijst met daarop 20 namen van personen die bij het Keizerlijk leger tegen Rusland te velde zijn getrokken, en tot dan als vermist worden beschouwd.

Nu na jaren weten wij, dat de meesten niet zijn gesneuveld tegen de Russen, maar dat zij in grote getale zijn gestorven t.g.v. vlektyfus , een zeer besmettelijke ziekte, welke bij onhygiënische omstandigheden en daarbij nog een opeenhoping van grote massa’s mensen gemakkelijk de kop op kan steken.

Ook Meijlink uit Hattem, die hij in Mainz had gesproken is vermist gebleven, en zal vermoedelijk ook zijn gestorven aan tyfus.

Anton Heijmerikx, Lathen

Colofoon: dagboek Jan Willem van de Wetering (1789-1859)

Standaard Encyclopedie

Historisch Centrum Overijssel

Historische vereniging Hattem

Historische Vereniging Erve Strunk Raalte

Archief Anton Heijmerikx Zwolle

9 gedachten over “Hermannus Meuleman, Soldaat onder Napoleon

  1. Geachte Heer Heijmerikx,

    Via mijn vriend Wim Coster (HCO) heb ik het bewuste dagboek van Jan Willem van de Wetering (getypt) onder ogen gehad.Inmiddels vertelde dhr.van Haren dat hij ook al eens een lezing heeft verzorgd zijn familielid.Vanwege mijn interesse voor genoemde periode zou ik het verhaal ook nog wel willen uitwerken.Of is dat al eens gebeurd? Maar waar berust het origineel?Is het betrokken bij de expositie en de publicatie van het Legermuseum?
    U kunt mij vastverder helpen,

    Zwolle, Jan Taco te Gussinklo

    Like

  2. Beste Anton,

    Ik zat te surfen op het net,of er iets over Neuleman 1812 uit Broekland stond als soldaat naar Rusland.
    Boerderij Neuleman ligt aan de Neulemansweg Broekland,daar ben ik geboren.
    Ik kwam op jouw weblog terecht bij weiland van Neuleman Wijhese weg Raalte
    Verder las ik dit verhaalover de tocht naar Rusland.
    Nu wil ik het volgende even aan je kwijt.
    Mijn grootmoeder Henrica Neuleman geb 1864 overleden 1952 vertelde ,dat haar vader Gerrit Neuleman vernoemd was naar een Gerrit Neuleman(broer van haar opa) die met de Fransen mee moest naar Rusland en alleen bericht terug dat hij aan de typhus overleden was. Bij ons is nog een Franse sabel en het verhaal deed dat de Franse soldaten,als ze geen eieren vonden in de nesten een hoopje achter lieten ,(bij de Kartouwe (Broekland))
    Ik ben wel eens op het gemeentehuis van Raalte geweest,maar daar was er niets over bekend.
    Ben jij deze naam wel eens tegen gekomen en of hoe zou je dat het beste kunnen vinden?

    Vriendelijke groeten Herman Schoneveld Heeten

    Like

  3. Ben op zoek naar informatie over familie Meuleman uit Zwolle, eerder uit de omgeving van Gendringen en vanaf 1906 sigarenfabrikant te Dieren.
    Godsdienst: Rooms Katholiek.

    Like

  4. Hallo,

    Een van mijn voorouders (Herman van den Brand) is ook met Nap naar Rusland geweest. Ik ben op zoek naar gegevens over zijn leven. Misschien kom ik iets tegen in de dagboeken waar hier boven sprake van is. Of in ieder geval kun je de omstandigheden waarin deze mensen moesten leven, te weten komen.
    Is het daarom mogelijk dat ik de dagboeken waarover hierboven sprake is, in kan zien?

    Groeten,

    Bart van Helvoort,

    Like

  5. Weet wel uit welk gezin hij komt, maar deze Meijlink moet weer teruggekomen zijn, want er is een aantekening dat er een Meijlink uit Hattem was die in de slag bij Waterlo het leven heeft gered van een persoon uit het geslacht van Bentinck, en als dank hiervoor mochten hij en zijn nakomelingen gebruik maken van het wapen van de Bentinck’s

    ans meijlink

    Like

  6. H.M.v.Helvoort ; In het boek Soldaten van Napoleon Door DR.K.C.Peeters 1977 staat precies beschreven (opgetekent door conscrit Kenis uit Loenhout )
    Hoe de omstandigheden waren op weg door Rusland.
    De meeste soldaten zijn overleden door de kou en door uitputting ook zijn er vele verdronken bij het oversteken van rivieren. In Moskou zijn ook vele doden gevallen

    Like

  7. ben er achter gekomen dat het om deze Meijlink gaat:
    Geregistreerde:
    Henry Georges Meylink
    Eenheid:
    27e Regiment Infanterie van Linie
    Geboortedatum:
    21-05-1793
    Geboorteplaats:
    Hattem

    Hij is nooit terug gekomen

    Like

Laat een reactie achter op ans meijlink Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: