Van Tsaar Nicolaas II tot dictator Stalin.

Romanov dynastie. 1613-1918

Tsaar Nicolaas II van Rusland, werd geboren in Tsarkoje Selo op 6 mei 1868, als zoon van Tsaar Alexander III en Maria Fjodorovna. Zij behoorden tot het huis Romanov, die is ontstaan in 1613

Bij een aanslag werd zijn grootvader Alexander II in 1881 om het leven gebracht, en werd zijn vader de nieuwe Tsaar Alexander III, en Nicolaas de troonopvolger op 13 jarige leeftijd.

Nicolaas heeft een gelukkige jeugd gekend, met o.a. vele reizen naar het buitenland om zich voor te bereiden op zijn toekomstige taak, veelal naar landen in het oosten gelegen, o.a. naar Egypte, China, Japan, India en Indië.

Hij heeft op jonge leeftijd zijn toekomstige vrouw leren kennen, Alexandra de dochter van groothertog Lodewijk IV van Hessen en een kleindochter van koningin Victoria van Engeland. Overigens was keizer Wilhelm II van Duitsland ook een kleinzoon van Victoria, dit om het verwantschap bij Europese koningshuizen te benadrukken.

Hun huwelijk moest vanwege het overlijden van Alexander III op 1 november 1894, even worden verschoven, zij treden in het huwelijk op 24 november 1894, waarbij Alexandra de naam Fjodorovna toegevoegd krijgt.

Zij worden 2 jaar na het overlijden van Tsaar Alexander III, gekroond tot Tsaar en Tsarina aller Russen op 14 mei 1896 in de Maria Hemelvaart kathedraal in Moskou volgens Russisch orthodoxe riten.

Het echtpaar krijgt 5 kinderen, Olga 15-8-1895, Tatjana 10-6-1897, Maria 27-6-1899, Anastasia 18-6-1901 en tot slot de zo gewenste troonopvolger Aleksej op 12-8-1904.

Omdat Aleksej een erfelijke bloedziekte heeft, hemofilie, welke ongeneeslijk was in die dagen, komen zij uiteindelijk terecht bij een priester van de Russisch Orthodoxe kerk die hun genezing beloofde, en wonderlijk genoeg, lukte het hem ook enkele malen de bloedingen te stoppen van de tsarevitsji, troonopvolger Aleksej.

Deze woeste priester uit Siberië afkomstig, luisterde naar de naam Raspoetin, en hij was het die heel veel invloed verwierf bij het echtpaar.

Raspoetin was niet geliefd bij anderen, in 1914 kreeg hij al een mes tussen zijn ribben, waardoor hij 1 ½ maand in het ziekenhuis verbleef.

Uiteindelijk zou Raspoetin vermoord zijn door de Russische prins Feliks Joesoepov, doordat er gif in zijn eten was gedaan, maar dat overleefde Raspoetin, hij werd wel onwel, maar ging niet dood. Daarop zou hij door Feliks Joesoepov in zijn rug zijn geschoten, maar ook dat overleefde hij. Feit is, dat de Russische prins niet met een geweer om kon gaan, en dat Raspoetin ook die aanslag zou hebben overleefd en uiteindelijk toch wel verzwakt, in de rivier gegooid zou zijn, waar hij is verdronken en pas na twee dagen gevonden werd.

De reden zou zijn, dat Raspoetin teveel macht had op de Tsaar en Tsarina.

Ook zijn levenswandel zou grote invloed gehad hebben op die daad, Raspoetin dronk niet, hij zoop, en er was geen vrouw veilig voor hem, als priester vertelde hij vrouwen dat met hem naar bed gaan, hetzelfde was als vergeving van zonden. Raspoetin had ook een geheim drankje, waarmee hij in staat bleef al die vrouwen tevreden te stellen. Overigens wil het verhaal dat de penis van Raspoetin, die 33 cm lang was, bewaard is gebleven in een museum in St.Petersburg, of dat waar is, en of Raspoetin de eigenaar was ?. Vast staat in elk geval, dat hij overleed op 29 december 1916 in Petrograd, bijna 46 jaar oud, want zijn geboortedatum 10 januari 1871, staat niet helemaal vast zijn officiële naam was, Grigori Jefimovitsj Novitsj.

Een ander verhaal, was dat hij vermoord zou zijn door een Engelse geheim agent, omdat Engeland bang was, dat Raspoetin de Tsaar ervan zou kunnen overtuigen om zich terug te trekken uit de 1e wereldoorlog, en dat dan Duitse troepen in Rusland gelegerd zich naar het westen zouden verplaatsen, en zodoende een groot gevaar voor Engeland zouden vormen.

Dat laatste is aannemelijk, omdat modernere onderzoeken hebben aangetoond, dat er een kogelgat in zijn voorhoofd zat, en dat die was veroorzaakt door een Engelse Webley revolver uit die tijd, en dat Oswald Reyner lid van de Engelse geheime dienst, zo’n pistool bezat en gestationeerd was in St.Petersburg.

Dat Raspoetin over bijzondere gaven beschikte, is aannemelijk, hij heeft verschillende bloedingen toch gestopt bij Aleksej, maar heeft Tsaar Nocolaas ook gewaarschuwd voor diens aanslag op zijn leven en dat van zijn gezin. Hij schreef op 6 december 1916 aan de Tsaar, ik zal vermoord worden door Uw bloedverwanten, maar dan zal niemand van Uw familie langer dan twee jaar in leven blijven, zij zullen worden vermoord door het Russische volk.

Ik hoor al niet meer tot de levenden, bid, wees sterk en denk aan Uw heilige familie.

Drie weken na dit schrijven, was Raspoetin ook daadwerkelijk omgebracht.

Nicolaas II, was bij zijn onderdanen niet erg gezien, was een zwak leider, die zich niet erg met staatszaken bezig hield. Maar hij eiste wel onderdanigheid. In januari 1905 liet hij als afschrikwekkend voorbeeld, ruim 1.000 onderdanen vermoorden, hun enige daad was te protesteren, voor wat meer vrijheid.

Als dan Raspoetin in 1916 is vermoord, en er ook vele oorlogsslachtoffers te betreuren zijn tijdens de wereldoorlog die gaande is, de Russische adel vast blijft houden aan hun privileges, en er een moeizame samenwerking is tussen Tsaar en de regering, begint het volk zich tot overmaat van ramp ook nog te roeren.

Op 24 februari 1917 komt het tot een spontane volksopstand in Moskou, wat het begin is van de door Lenin geleide Russische revolutie.

Nicolaas II, ziet geen andere uitweg, dan af te treden ten gunste van zijn broer Michaël II.

Het gezin van de Tsaar verplaatst zich op last van de regering in augustus 1917 naar Tobolski in Siberië, om de dreiging van het opkomende communisme te ontlopen, vervolgens gaan zij in april 1918 naar Jekatarinenburg in de Oeral, enkel om veiligheidsredenen.

In de nacht van 17 juli 1918, wordt het gezin gevraagd, om samen met hun bedienden en hun hondje plaats te nemen voor een muur, om een groepsfoto te kunnen maken, die foto is nimmer gemaakt, want een regen van kogels maakt een eind aan hun aller leven, en dat binnen 2 jaar na de brief van Raspoetin.

Hun overblijfselen zouden in de jaren 80 van de vorige eeuw zijn gevonden, maar modern forensisch onderzoek heeft aangetoond, dat die overblijfselen, die bijgezet zijn in Peter en Paul vesting in St.Petersburg, niet van de laatste Romanov kunnen zijn, en daarmee komt er weer een geruchtenstroom op gang, als zou een der dochters, Anastasia, de aanslag hebben overleeft, en de dans zijn ontsprongen, maar enig bewijs is tot op heden nimmer geleverd.

De dood van de Tsaar en de Romanov dynastie, luiden een nieuw tijdperk in, die van het communisme.

Communisme 1917-1989

Onder het communisme, werden de vrijheden van het Russische volk nog verder ingeperkt, hadden zij voorheen nog godsdienstvrijheid, dan was dat onder het communisme afgelopen.

Nu was het communisme niet geheel onbekend, de Griekse filosoof Plato, geboren in 427 voor Christus was de eerste die het al had over gemeenschappelijk bezit en eigendom, en dat ook beschreef, maar de maatschappelijke klassen in Griekenland wel wilde behouden. Anderen die zich daarover bogen, waren Thomas More (1516), Tommasso Companella (1602), maar ook binnen het vroege christendom zijn communistische idealen aanwezig, denk daarbij aan verschillende kloosterorden, die alles in gemeenschappelijk eigendom bezitten, en geen persoonlijke eigendommen hebben, maar ook godsdienstige stromingen waren dezelfde idealen aangedaan zoals de Wederdopers en de Waldenzen.

In de periode die we nu de verlichting noemen, komt het binnen Europa ook tot nieuwe theorieën over staatsinrichtingen, gebaseerd op vrijheid, gelijkheid en democratie.

De schrijver Rousseau schrijft over de Algemene wil en de wetten van de geschiedenis, principes die uitstijgen, boven de wil van het volk. Deze gedachtegang, geeft latere dictators en totalitaire regimes, een vrijbrief en eventuele rechtvaardiging van hun onrechtmatig handelen.

In 1789 grijpt de Franse bevolking de macht, bij de bestorming van de Bastille op 14 juli. Tot dan werd Frankrijk geregeerd door de adel en de absolute monarchen. De bevolking greep terug op het beginsel van vrijheid gelijkheid en broederschap. Na enkele jaren ontaardt die revolutie in terreur onder Robespierre, en later Babeuf. Zij zien geen andere keus om politiek geweld en dwang te gebruiken, om de heilstaat tot stand te brengen.

Na hun doet Napoleon zijn intrede, en na diens nederlaag en verbanning, en de junirevolutie in 1830, waarbij Lodewijk Filips de burgerkoning weer op de troon komt, krijgen de liberalen weer invloed.

Voor de arbeidersklasse is geen rol weggelegd, die krijgt pas zijn kans tijdens de industriële revolutie, en dat wordt weer gezien als het begin van het Marxisme.

Het woord communisme doet zijn intrede, en onder invloed van Duitse handswerklieden, uitgeweken naar Frankrijk, omdat in hun eigen land beteugeling en onderdrukking aan de orde van de dag zijn in de verschillende Duitse staten.

In 1843 komt er een Duitse filosoof en journalist naar Parijs, en hij wordt gezien als de grondlegger van het Marxisme.

Karl Marx is zijn naam, en samen met zijn vriend Friedrich Engels ontwikkelen zij het systeem van het wetenschappelijk socialisme, later Marxisme genoemd. Eerder was er al het utopisch socialisme, waarbij iedereen levert naar vermogen, en neemt naar behoefte, maar dat ideaal is nimmer gehaald, de mens is nu eenmaal hebberig, dat is van alle tijden.

Het was eerder een antwoord tegen het kapitalisme, een strijd tussen de verschillende klassen. Enerzijds de fabrikanten en anderzijds de uitgebuite arbeiders(sters).

Om die utopie toch te bereiken, werd de term socialisme bedacht, om uiteindelijk te komen tot het communisme, maar de USSR in onze ogen het communistische land bij uitstek, betekend nog altijd Unie van Socialistische Sovjet Republieken.

Kortom, een nieuwe stroming is geboren, de sociaaldemocratie, met als onderdeel het Marxisme. De meerderheid van deze sociaaldemocratie steunde de inspanningen voor de 1e wereldoorlog, en werkte dus mee aan de verschrikkelijk slachting die daaruit voortvloeide. Als gevolg daarvan, splitste zich een grote groep af, onder leiding en aanvoering van Lenin, en zij noemden zich communisten, om zich te onderscheiden van de sociaaldemocraten. Deze communisten stonden het dichtst bij de idealen die Karl Marx oorspronkelijk tot doel had.

Overigens zijn er binnen de aanhang van het socialisme, of communisme, vele stromingen, die dan wel ieder op hun beurt hun ideaal proberen te bereiken van gelijkheid voor eenieder, maar gezien de dictatoriale bevoegdheden die hun leiders zich toe-eigenen, denk daarbij aan Lenin, Troski, Stalin, dan kan men rustig stellen, dat het een utopie is en blijft om een ideale samenleving te creëren, waar dan ook.

Lev Davidowitsj Bronstein, bekend onder de naam LevTrotski, 1870-1940.

Trotski, werd geboren op 7 november 1870 te Janovka in de Oekraine, in een Joods gezin.

Hij was al vroeg politiek geïnteresseerd, en sloot zich als 17 jarige al aan bij de RSDAP, de Russische Sociaal Democratische Arbeiders Partij. En al enkele jaren later gearresteerd wegen zijn revolutionaire opvattingen en activiteiten. Dat leverde hem enkele maanden eenzame opsluiting op, en tenslotte verbanning vaan Siberië, waarvandaan hij wist te ontsnappen en uitweek naar Londen. Binnen de RSDAP kwamen er op hun 1e congres in Londen in 1903 tot het ontstaan van verschillende stromingen, waarvan de belangrijkste twee waren een groep Revolutionairen, onder de naam Bolsjewieken (meerderheid) die via revolutie, en een groep Mensjewieken (minderheid) die via democratie en parlementaire weg aan de macht wilden komen.

Aanvankelijk was Trotski lid van de Mensjewieken, maar al ras distantieerde hij zich van die groep, en werd onafhankelijk sociaaldemocraat, en bleef dat tot 1917.

In 1905 neemt hij de leiding van de 1e Sovjet in St.Petersburg op zich, maar werd opnieuw gearresteerd en verbannen naar Siberië, waar hij opnieuw wist te ontsnappen, en enkele jaren als politiek activist door Europa trekt.

Frankrijk wijst hem overigens uit, omdat hij probeert in Parijs een communistische organisatie van de grond te krijgen.

Hij vertrekt naar Amerika, maar in 1917 is hij wederom in St.Petersburg, om daar het voorzitterschap op zich te nemen van de plaatselijke sovjet.

Als het dan in oktober 1917 komt tot een revolutie, sluit Trostki zich aan bij de Bolsjewieken onder leiding van Lenin, waar hij eertijds niet gecharmeerd van was, iets wat Stalin hem altijd kwalijk heeft genomen.

Trotski werd bij het uitbreken van de burgeroorlog benoemd tot Volkscommissaris voor Oorlog, hij organiseerde het Rode leger, die de strijd aanbond met hun tegenstanders, het Witte leger waar de gevestigde orde, de adel, grondbezitters etc. in vertegenwoordigd waren.

Het werd een bloedige strijd, die ternauwernood door het Rode leger werd gewonnen.

Het Rode leger beschikten over officieren uit het voormalig keizerlijk leger, die onder bedreiging van hun families gedwongen werden te vechten.

Onder Trotski’s leiding werd het Rode leger een goed geoefend, en perfect geolied leger, dat meerdere malen werd ingezet om demonstraties en stakingen neer te slaan, onder het mom, van de verdediging van de Revolutie.

Ook economisch, heeft Troski zijn ideeën in de praktijk toegepast, met het stichten van autoritair geleide fabrieken en landbouwbedrijven, ook het transport zoals aan en afvoer zijn goed geoliede organisaties geworden. Maar ook het laten verdwijnen van onproductieve, en onwerkwillige arbeiders zijn rigoureus ter hand genomen, executie in het verre Siberië en opsluiting in werkkampen waren aan de orde van de dag.

Deze methode wekte de woede van het volk, eerst onderdrukt door de oude gevestigde orde, was de oktoberrevolutie niet bedoeld, om opnieuw onderdrukt te worden. Stakingen en opstanden waren het gevolg, en ondanks dat het leger hard optrad, bleef het onrustig.

In 1921 kwamen stakende zeelieden in Kroonstad in opstand, zij eisten nieuwe verkiezingen, en vrijlating van links georiënteerde politieke gevangenen. Die opstand werd door het leger van Troski bloedig neergeslagen, en dat was voor de bevolking aanleiding om het verzet te staken.

Overigens werd de kritiek op Trostki later door hemzelf vanuit zijn ballingsoord Mexico, afgedaan met het recht om de revolutie te verdedigen tegen contrarevolutionair geweld.

Dat het tussen Trostki en Stalin niet boterde, was overduidelijk, maar het was zoals steeds, weer Lenin die beide kemphanen in het gareel wist te houden.

Na het overlijden van Lenin in 1924 ontstond een machtstrijd tussen Trostki en Stalin.

In het testament van Lenin, die voor Stalin was, laat hij toch een waarschuwing achter ten nadele van Stalin, maar die ziet kans om het document te laten verdwijnen.

In 1925 blijkt, dat ondermijning van gezag van Trostki vanuit de partijtop die door Stalin geleid wordt, dusdanig is, dat hij als legerleider onvoldoende steun bezit vanuit die partijtop.

Hij raakt daardoor steeds meer directe invloed kwijt, en binnen enkele jaren is hij geroyeerd uit de partij, en in 1929 moet hij zelfs de USSR verlaten.

Vestigt hij zich eerst in Turkije, later in Frankrijk, maar vertrekt uiteindelijk naar Mexico, waar hij op uitnodiging van de president verblijft, bij een bevriend schilderspaar.

Ook in Mexico bemoeid hij zich met de politiek, hij steunt de Mexicaanse revolutie, maar verwijt Mexico na de revolutie teveel aan de bourgeoisie te hebben toegegeven.

Hij stelde voor, om de landen van Midden en Latijns Amerika te verenigen in een Unie van Amerikaanse Sovjet Republieken, om zo de Verenigde Staten weerstand te kunnen bieden.

Ook zijn oproep in 1938 om de leiding van de Sovjetunie omver te werpen, omdat die zich meer moesten bemoeien met het openbaar nut van de Sovjetstaten, dan zich voor te bereiden op de bewapeningsprogramma’s en wedlopen, die wereldwijd aan de gang waren.

Ramón Mercader, een geheim agent van Stalin tenslotte, ziet kans om de zwaar bewaakte Trotski te bereiken, en verwond hem ernstig aan zijn hoofd, door met een ijspriem op hem in te steken. De volgende dag 21 augustus 1940, bezwijkt Troski in het ziekenhuis van Mexico aan zijn verwondingen.

Pas in 2005, komt de dochter van de toenmalige commandant van de Mexicaanse geheime politie met de ijspriem boven water, die 65 jaar daarvoor uit het plaatselijke politiekantoor zou zijn verdwenen, bloedvlekken zouden zich er nog steeds op bevind. Vladimir Iljitsj Oeljanov, bekend onder de naam Lenin,

1 870-1924.

Lenin werd geboren in Simbirsk op 22 april 1870, zijn vader was aristocraat en inspecteur van onderwijs, en zijn moeder stamde uit een van origine Lutherse familie van grootgrondbezitters.

Lenin, en ook zijn broer Alexander Oeljanov raakten al op jonge leeftijd onder invloed van het socialisme, door het populisme van Narodniki, een van de vele varianten van de sociaaldemocratie.

Alexander werd beschuldigd van betrokkenheid bij de moord op Tsaar Alexander II van Rusland, en werd in 1887 terechtgesteld. Kort daarop deed Lenin eindexamen aan het gymnasium, en werd ondanks de ellende binnen de familie, tweede van zijn examenklas.

Hij werd na de dood van zijn broer meer politiek betrokken, en bestudeerde vele werken van publicaties uit die tijd op het landgoed van zijn grootouders van moeders kant, hij werd uiteindelijk Marxist.

Na een met goed gevolg afgesloten rechtenstudie aan de universiteit van St.Petersburg (1887-1991), sluit Lenin zich aan bij een Marxistische groep van sociaaldemocraten in St.Petersburg, en later bij de Bond voor de Bevrijding van de Arbeid.

In 1895 werd hij gearresteerd, zat korte tijd gevangen, ontmoet zijn latere vrouw, waarmee hij in het huwelijk treed, en wordt verbannen naar Siberië van 1897 tot 1900, waarbij zijn vrouw Nadezjda Kroepskaja, ook een overtuigd Marxiste hem mag volgen.

Na hun ballingschap vestigen zij zich in Londen, maar vertrekken uiteindelijk toch naar Zwitserland. Op het congres van de RSDAP te Londen in 1903, komt het tot een scheuring in de partij, Lenin wordt de leider van de Bolsjewieken, bij de andere groepering de Mensjewieken, was Trotski korte tijd aangesloten.

Na de revolutie van 1905 keert Lenin naar Rusland terug, boycot de Doema, en roept op tot een proletarische opstand, als dan de tweede Doema in 1907 door de Tsaar wordt ontbonden, en de reactionaire conservatieven de macht grijpen, vertrekt Lenin opnieuw naar Zwitserland.

In 1912 komt het tot een onherstelbare breuk tussen de bolsjewieken en de mensjewieken.

Als dan in 1917 de februarirevolutie uitbreekt, de Tsaar zijn functie neerlegt, en afstand doet van de troon, komt er een voorlopige regering.

Volgens opvattingen van het Marxisme, komt er dan na een tijdperk van burgerlijke revolutie, een socialistische revolutie. Dit jarenlange proces duurt Lenin te lang, en hij ziet kans om zijn ideeën te verwezenlijken, en met behulp van de Duitse geheime dienst terug te keren naar Rusland, waar hij in april 1917 luid bejubelt wordt door de bevolking van Petrograd (St.Petersburg).

Bij zijn toespraken riep hij op tot een vorming van een Socialistische regering, en de macht aan de Sovjets, bij de juliopstand kort daarop, om de macht bij de Bolsjewieken, mislukt voor Lenin, en neemt opnieuw de benen, nu naar Finland waar hij onderduikt, maar vanuit zijn schuilplaats blijft oproepen om in opstand te komen tegen de gevestigde orde.

Hij krijgt steun van Trotski en zijn groepering die zich bij de Bolsjewieken aansluit.

De rechtse generaal Korniljev doet op 20 oktober 1917 een poging tot een staatsgreep, die door ingrijpen van premier Alexander Kerenski mislukt. Lenin keert daarop snel terug naar Rusland, en eist een Rood Leger, om de arbeiders, matrozen en de revolutionaire regering te steunen, maar de achterliggende gedachte is om de revolutie te ontketenen. Premier Kerenski grijpt niet in, en op 7 november 1917 pleegt de dan gevormde Rode Garde een staatsgreep, die de geschiedenis ingaat als de Oktoberrevolutie. De voorlopige regering, wordt afgezet en gevangen genomen, en vervangen door een regering bestaande uit Bolsjewieken.

Deze regering kreeg de naam: Raad van Volkscommissarissen, in het westen zou men het de ministerraad noemen, maar deze naam was door Trotski gekozen om af te rekenen met het kapitalistische en zo verfoeide westen. Lenin werd premier, en leidde tevens het Centrale Comité van de Bolsjewistische Partij, die zijn naam in 1918 overigens wijzigde in Russische Communistische Partij.

Al vrij snel komt het tot onenigheid, en strijden de leden om de macht. Trotski en Stalin kunnen niet samen door een deur, maar Lenin is absoluut leider, die beiden steeds weer in toom weet te houden.

Ook binnen de nieuw gevormde regering van oktober 1917 loopt niet alles op rolletjes, het wordt vervangen in december 1917 door een coalitieregering, maar ook hier al snel problemen. De coalitiegenoten waaronder gelijkgestemden worden uit de regering gegooid.

Vredesbesprekingen werden begonnen met verschillende landen waarmee men in oorlog verkeerde, of waarmee men gezamenlijk oorlog voerde. In eerste instantie mislukte dat, maar toen toch in februari 1918 vrede met Duitsland kon worden gesloten bekend als de vrede van Brest-Litovski, onttrok Rusland zich aan de 1e wereldoorlog, waar ook zij zich op dat moment in bevonden.

Men dacht nu in rustiger vaarwater te komen, en het land op te kunnen bouwen naar hun inzichten, maar kwamen bedrogen uit.

Binnen Rusland ontstond vanaf dat moment een burgeroorlog.

Oud militairen van het voormalige Tsaristische leger, meestens officieren, burgerlijke politici, grote delen van de Mensjewieken voormalige medestanders en de sociaal revolutionairen, begonnen de nieuwe communistische regering te bestrijden. Zij stonden bekend als het Witte leger, en vochten dus tegen het Rode leger. Deze strijd werd ternauwernood door het Rode leger gewonnen, duurde formeel drie jaar tot 1921, maar werd in verschillende delen van Rusland nog voortgezet tot zelfs 1926 in Turkestan, en zelfs nog door enkele gewapende groeperingen tot in de jaren 30 van de vorige eeuw.

Tijdens de burgeroorlog, kwam alle grond in handen van de staat, en dat was volgens de dogma’s van de ideeën van Marx ook gerechtvaardigd. Maar die gelijkheid, van ieder werkt naar behoren, en neemt wat nodig, leidde in Rusland tot grote hongersnood en opstanden.

Mede daardoor gedwongen, veranderde de politiek van strategie, en introduceerde in 1921 een nieuwe economische politiek, een vorm van gemengde economie, waarbij delen van het grondbezit van de staat in handen kwam van privé personen.

Deze vorm week dan wel af van het ideaal, maar was gezien de problematiek noodzakelijk om te overleven.

Uiteindelijk belanden zij anno 1921 weer op het peil van ca. 10 jaar terug.

Lenin heeft de touwtjes overigens nog steeds stevig in handen, niet dat hij een dictator genoemd kan worden met alleenheerschappij, hij moet nog steeds bij belangrijke besluiten het voorleggen aan het centraal comité van de partij, maar toch werd hem weinig in de weg gelegd.

Dat had ook tot gevolg, dat hij hard optrad tegen vermeende tegenstanders en opstandelingen, die vaak alleen maar probeerden hun recht te halen, boeren arbeiders maar ook politieke tegenstanders werden het slachtoffer van zijn terreur.

Voorbeelden daarvan zijn de opstand in de Poetilov fabriek, waar een hunner leidsters Maria Spiridonova met nog 210 partijgenoten werden gearresteerd, omdat zij kritiek uitoefende tegen de terreur van de politieke politie de Tsjeka, en mistoestanden aan de kaak stelde. Arbeiders waren woest over deze arrestatie en opsluiting in een psychiatrisch ziekenhuis, en kwamen in opstand.

Lenin en Zinovjev brachten een bezoek aan de Poetilov fabriek, maar werden uitgejouwd door een woedende menigte, die de vrijheid van hun leidster eisten en wat meer vrijheden.

Het antwoord was snel gevonden, de Tsjeka zette op 16 maart 1919 de aanval in, en ruim 900 arbeiders werden gearresteerd, waarvan er ca. 200 werden geëxecuteerd even buiten Petrograd (St.Petersburg). Alle arbeiders werden ontslagen, en als men weer werd aangenomen, moesten zij tekenen dat zij hun proclamatie en eisen van 10 maart jl. verwierpen. Men kan zich voorstellen, dat hier voor hen geen keuze mogelijk was, niet tekenen betekende hongerdood voor henzelf en hun gezinnen.

Stakingen in het verleden tegen het Tsaristische bewind werden aangemoedigd en gesteund, maar protesten tegen de nieuwe regering werden bloedig onderdrukt.

Ook de opstand van de Baltische vloot, en de opstand in Kroonstad onder marinemensen werden op soortgelijke wijze opgelost, ten koste van zeer grote aantallen slachtoffers.

Op 18 augustus 1918 had Lenin pech, op hem werd een aanslag gepleegd, hoogstwaarschijnlijk door Fanny Kaplan, die lid was van de Zwarte brigade (anticommunisten). Lenin overleefde die aanslag, maar vanaf dat moment liep de gezondheid van Lenin sterk terug, en zijn latere hartaanvallen werden toegeschreven aan die aanslag. Vanaf het moment van de aanslag, werd de Rode terreur uitgevaardigd, het was het begin dan de Goelags, de arbeids- en werkkampen gelegen in verre en moeilijk bereikbare oorden in de uithoeken van o.a. Siberië. In enkele decennia, stierven hier meer dan 10 miljoen mensen.

Lenin werd in mei 1922 getroffen door een beroerte, waarvan hij aanvankelijk herstelde, maar later volgden meerdere beroerten. Zijn spraakvermogen werd aangetast, en uiteindelijk stierf hij op 21 januari 1924 in Gorki Leninskeije 10 km zuidelijk van Moskou, zijn feitelijke macht was al door Stalin, zijn gedoodverfde opvolger overgenomen.

Stalin werd tegen de wil van zijn weduwe Nadezjda Kroepskaja gebalsemd, en in het mausoleum op het Rode Plein opgebaard, waar het nog steeds aanwezig is.

Elke twee weken dient het lijk speciaal behandeld te worden, en regelmatig dient het goed te worden bijgewerkt.

Na zijn dood werd bekent, dat Lenin zich erg negatief over Stalin en andere partijgenoten had uitgelaten, en ook zijn vrouw Nadezja Kroepskaja was niet erg gecharmeerd van Stalin.

Josef Dzhugashvili, bekend onder de naam Stalin, 1879-1953

Jozef Stalin werd geboren in Gorki Georgië op 24 december 1870, in een zeer armoedig gezin. Hij overleefde als enige van de vier kinderen de armoede.

Zijn vader was hardhandig als hij thuis was, en Jozef en zijn moeder werden regelmatig meermalen. Dusdanig, dat hij meermalen, naar het schijnt, bijna het graf was ingeslagen. Gelukkig was de vader niet veel thuis, en is op gegeven moment vertrokken in 1888 naar Tbilisi, en kwam er rust voor hem en zijn moeder.

Hij ging op school naar het Russisch Orthodoxe seminarie in Tbilise, maar werd in 1899 van de opleiding verwijderd na 5 jaar priesterstudie, omdat hij meermaals niet bij examens was komen opdagen, en vooral om zijn revolutionaire ideeën, die hij ook niet bepaald onder stoelen of banken stak.

Na zijn afgebroken studie, komt hij in aanraking met de bolsjewieken, en sluit zich bij hen aan onder de schuilnaam Koba, wat “de onbedwingbare�? betekend in het plaatselijke dialect.

Die naam wijzigd hij, als hij hoger op de ladder is geklommen, in Stalin, de man van staal.

Al jong huwt hij in 1903 Jekaterina Svanidze, krijgen samen 1 zoon Jakov Dzjoegasjvili, maar zijn vrouw komt te overlijden in 1907, en met haar begraaft Stalin naar verluid alle warm gevoelens die hij met en voor mensen had.

Met zijn zoon Jakov heeft hij later geen contact meer.

Zijn zoon Jakov doet op latere leeftijd een zelfmoordpoging, hij schiet zichzelf neer, met als reden naar verluid om de hardheid van zijn vader, hij overleefd het.

Stalin zou hierover verklaart hebben, dat zijn zoon nog niet eens in staat is om goed te schieten.

Jakov dient als luitenant tijdens de 2e wereldoorlog in het Russische leger, en wordt op gegeven moment krijgsgevangen gemaakt en naar Duitsland afgevoerd.

De Duitsers willen Stalins zoon wel ruilen tegen veldmaarschalk Friedrich Paulussen, die in Russisch krijgsgevangenschap was geraakt, maar Stalin sloeg de ruil af met de woorden, een luitenant is geen veldmaarschalk waard, anderen zouden gehoord hebben, dat hij zei ik heb geen zoon. Jakov heeft het concentratiekamp niet overleeft, hij zou zelfmoord gepleegd hebben, door tegen een hoogspanningdraad te lopen in kamp Sachsenhausen.

Toch huwt Stalin een 2e maal, nu met Nadezjda Alliloejeva, en krijgt bij haar een zoon Vasili die in WO II een verdienstelijk vlieger, maar komt officieel te overlijden aan alcoholisme in 1962, en een dochter Svetlana, die in 1967 emigreert naar de Verenigde Staten. Zijn vrouw Nadezjda overlijd in 1932 aan een ziekte, maar in een nagelaten briefje blijkt, dat zij mogelijk zelfmoord gepleegd heeft door zichzelf neer te schieten na een ruzie met Stalin.

Enige malen zat Stalin gevangen, en werd ook verbannen naar Novaja Oeda in Siberië, maar weet daar te ontsnappen. In 1904 sluit hij zich aan bij Lenins Bolsjewistische groepering van de RSDAP. En klimt op de hiërarchische ladder binnen de partij. Als gedelegeerde woont hij conferenties bij in Tampere (1905), Stockholm (1906), en hij ontwikkeld zich tot kenner van niet Russische volkeren, en daarin raadgever voor Lenin.

Kennis van het Marxisme, was hem overigens vreemd. In 1912 vestigt hij zich in Wenen, maar keert alweer snel terug naar Rusland, waar hij gekozen is in het Centrale Comité, maar eenmaal terug werd hij gearresteerd en wederom naar Siberië verbannen naar Narym dit keer, maar ontsnapt ook daar, en weer opgepakt op 23 februari 1913,gaat de reis dit keer naar via Krasnojarsk om vervolgens in september naar Kostino in Siberië, waar hij onder strenge bewaking komt. In maart 1914 wordt hij naar Koerekaja overgeplaatst boven de poolcirkel, en onder nog zwaardere politiebewaking geplaatst. Nog later komt overplaatsing naar Toeroechansk, waar hij bij de februaristaking van 1917 vrijkomt.

Na zijn vrijlating, volgt hij aanvankelijk zonder aanstalten te maken actief zich aan te sluiten, de koers van Lenin en zijn Bolsjewieken, om er zeker van te zijn, zich bij de overwinnaars aan te kunnen sluiten, en na de oktoberrevolutie, wordt Stalin benoemd tot Volkscommissaris van Nationaliteiten, hij was het namelijk die de niet Russische volkeren het beste kende.

Tijdens de burgeroorlog (1918-1921) vervulde hij zijn dienstplicht in het Rode leger, en trad op als militair organisator en politiek commissaris in het Rode leger.

Het was Stalin, die de stad Tsaritsin (later Stalingrad en nu Volvograd) verdedigde, en uit handen van het Witte leger hield, maar kwam na de oorlog al snel in conflict met Trotski, de volkscommissaris van oorlog. Ook de opperbevelhebber van het leger Michail Toechatsjevski had regelmatig scherpe kritiek op Stalin. En weer was het Lenin, die Stalin terughaalde naar Moskou, om zo de situatie niet te laten escaleren.

In maart 1919 werd Stalin een der 5 leden van het Politbureau van de Communistische Partij.

Lenin besloot om zich meer toe te leggen op het landsbestuur, en Stalin kreeg het ambt van secretaris generaal van de partij toegeschoven, zonder dat iemand kon bevroeden dat dat baantje uit zou groeien tot een der machtigste in Rusland. Het was Stalin, die dat wist uit te buiten, en de macht verkreeg om binnen de Partij de posities te vergeven of af te nemen.

Na de dood van Lenin, in 1924 ontspon zich een machtstrijd, tussen Stalin en Trotski, die gezien de invloed van Stalin, door hen gewonnen werd, met als “hoogtepunt�?, de verbanning van Trostki uit de USSR in 1929.

Stalin had en behield de absolute macht, en zette die volledig naar zijn hand. Ontdeed zich van tegenstanders, eerst aan de linkerzijde van de partij, en later aan de rechterzijde van dezelfde partij. Zijn arm reikte zelfs tot in Mexico, waar Troski vermoord werd door een geheim agent van Stalin in 1940.

De planeconomie versnelde het proces van de industrialisatie, en binnen korte tijd kon Rusland zich meten met het westen. Dat werd grotendeels bereikt door grote en massale aantallen dwangarbeiders, maar ook de grote volksverhuizingen, waarbij hele bevolkingsgroepen op zijn commando gestuurd werden naar plekken waar Stalin ze wilde hebben, al naar gelang hun loyaliteit, welke begon in 1920, en tot na de 2e wereldoorlog doorgingen, etnische herschikking, en dat ging gepaard met enorme aantallen dodelijke slachtoffers.

Binnen de landbouw, werd er de collectivisering doorgevoerd, om de grote schare arbeiders aan voedsel te helpen, maar dat liep grotendeels uit op een mislukking. De boeren slachten hun eigen vee, zodat het niet in handen zou vallen van de staat. Collectieve boerengemeenschappen, en staatsboerderijen kwamen tot stand, de echte en tot dan zelfstandige boeren, werden vermoord, opgepakt en of weggevoerd naar werkkampen of gevangenissen, en vervangen door partijkader.

Voedseltekorten en hongerdood was het gevolg, maar ook overvolle werkkampen en gevangenissen, waar de deskundigen opgesloten zaten.

Sergej Kirov, werd op 1 december 1934 op lafhartige wijze van achteren neergeschoten met een revolver, hij was lid van het politbureau, en aanhanger van Stalin. Maar gaandeweg leverde hij steeds meer kritiek op Stalin, en hem werd gevraagd om Stalin op te volgen als secretaris generaal van de Communistische partij, hetgeen hij weigerde. Mogelijk is dat de reden voor Stalin geweest om hem uit de weg te laten ruimen, alhoewel er twee verdachten zijn opgepakt voor de moord op Kirov, maar daar zijn grote twijfels over, feit is dat Stalin zijn weg weer vrij is.

Maar de moord op Kirov, luid een tijdperk in van de grote schoonmaak, de Grote Zuivering genaamd. Het was een meedogenloze jacht op en vermeende tegenstanders van Stalin, die zijn weerga niet kent in de geschiedenis. Voormalige oppositieleden van binnen en buiten de partij, staatshoofden van deelrepublieken, premiers en partijleiders van deelrepublieken, geestelijken, intellectuelen, kunstenaars, Trotskisten, Zinovjevisten, rechtse lieden, maar ook elke gewone burger die ook maar ooit eens iets ten nadele van Stalin heeft gezegd, werden vrijwel allen dodelijk slachtoffer van de zuiveringen, of kregen enig uitstel als zij in een Goelag verdwenen. De halve legertop werd vermoord, maarschalk Toechatsjevski moest eraan geloven, Stalin vergat vrijwel nooit wanneer iemand kritiek op hem gehad had, de dood was het gevolg. De Goelags zaten vol, overvol, maar dat veranderde snel, overleven deed je niet lang in zo’n Goelag, en dan kwam er ruimte.

Het laatste wat men in de USSR van Stalin nog bezat, vrijheid van godsdienst, werd sinds 1929 ook al meedogenloos vervolgd, terwijl Stalin een voormalige seminarist was, en zich nooit in het openbaar negatief had uitgelaten over de kerk, welke kerk dan ook.

De enige reden was, dat hij alleenheerser was, en geen andere heerser naast zich duldde.

Hij was god, en als zodanig werd Stalin zelfs op schilderijen afgebeeld. Op een schilderij staat hij zelfs afgebeeld tussen elf aanhangers rond een tafel, duidelijk verwijzend naar Christus Laatste Avondmaal.

Er was onder zijn regime, een nieuw soort communisme ontstaan, het Stalinisme, een mengeling met van alles wat, maar vooral met een persoonsverheerlijking van de leider.

In 1936 krijgt de USSR een nieuwe grondwet, een grondwet die de meest democratische ter wereld is, vrijheid van meningsuiting, godsdienst, vereniging, maar de uitvoering laat te wensen over, alles mag, niets kan.

De verkiezingen in dat jaar brengen winst voor de Stalinisten, zij zitten nog vaster in het zadel, en ook al schreef de grondwet voor dat meerdere partijen mee mochten doen, er was maar 1 partij die meedeed, de partij van Stalin de CPSU Communistische Partij voor de Sovjet Unie.

Maar in 1938 kwam er plots een einde aan de zuiveringen en vervolgingen.

In 1939 verving hij zijn minister van Buitenlandse zaken, Molotov was de nieuwe minister, tot dan premier van Rusland.

Tot verrassing van iedereen, kwam het tot een niet aanvalsverdrag tussen Duitsland en Rusland, het Molotov-Ribbentrop pact.

Finland werd na hevige gevechten in 1939 door Rusland overwonnen, en moest voor hun een nadelige vrede sluiten, grote delen van oost Finland kwam in handen van Rusland.

Duitsland viel in september 1939 Polen binnen, en volgens geheime afspraken viel Rusland op datzelfde moment oost Polen binnen. Polen werd zo verdeeld onder hun beiden zonder dat de wereld iets deed. Stalin had weer terug, wat voor WO I ruim ruim 100 jaar tot Rusland had behoord. Wrang is wel, dat Stalin opdracht gaf, om het Poolse intellectuele deel van de bevolking af te slachten, evenals vele duizenden Poolse krijgsgevangenen. Katyn is daar een afschrikkend voorbeeld van. Na de oorlog, hebben de geallieerden ermee ingestemd, dat deze moorden op verzoek van Stalin buiten de oorlogsrechtzaken van Neurenberg kwamen, en dus nooit officieel zijn behandeld.

Maar dat handjeklap met de Duitsers, heeft Stalin toch niet geholpen om dit keer buiten de oorlog te blijven, 22 juni 1941, viel Duitsland Rusland binnen onder de code naam Operatie Barbarossa. Aanvankelijk veroverden de Duitsers grote delen van Rusland, zij snelden met zulk een vaart richting Stalingrad, dat zij regelmatig gas terug moesten nemen, omdat aanvoer van voorraden de snelheid van de gevechtseenheden niet bij kon houden.

Rusland was verzwakt, de grote schoonmaak van Stalin, had ervoor gezorgd dat het legerkader sterk was uitgedund, en jonge onervaren officieren voor de troepen stonden. Het heeft er heel lang heel slecht uitgezien, maar de strenge winters, en het optimisme van de Duitse legerleiding onder bevel van Hitler zorgde voor een ommekeer.

Hitler was er van overtuigd, dat hij voordat de winter inviel, Rusland op zijn knieën had, daarom had het leger enkel de beschikking over een zomeruitrusting.

Strenge winters in Rusland, zijn niet ongewoon, en temperaturen van meer dan 20 tot 40 graden onder nul ook niet.

Voor het Russische leger was het zich terugtrekken achter de grote rivieren, en alles wat ervoor lag dan maar op te offeren, en proberen daar stand te houden, hetgeen enkel is gelukt door grote massa’s militairen steeds weer opnieuw richting Duitsers te sturen.

Ongelooflijk en onvoorstelbaar grote aantallen zijn daarbij gesneuveld en krijgsgevangen gemaakt.

Wel moet gezegd, dat men zo weinig mogelijk krijgsgevangenen wilden maken, dat was alleen maar lastig, je moest ze te eten geven en een slaapplek, en ook nog vervoeren en bewaken.

Kortom enorme wreedheden zijn begaan om maar zo weinig mogelijk krijgsgevangenen te maken. Overigens deden Sovjet troepen op een later tijdstip ook hetzelfde t.a.v. Duitse militairen.

Russische militairen die dan toch in krijgsgevangenschap zijn geraakt, werden in Duitse concentratiekampen zo slecht behandeld, dat verre weg de meeste het niet hebben overleefd.

Na de slag om Stalingrad, die door de Duitsers werd verloren, zij vochten in zomertenue bij 40 graden onder nul, met vrijwel geen voorraden tot hun beschikking, ruim 300.000 militairen werden ingesloten, verstoken van alles. Als men wilde uitbreken werd men neergemaaid, eten was er enkel nog door dode bevroren paarden op te eten, kannibalisme was niet ongewoon. Warmte kon men enkel verkrijgen door afval en kapotte huizen in brand te steken. Men kon s’morgens wakker worden, en tot de ontdekking komen dat je kameraden dood gevroren waren die nacht. Onophoudelijk, 24 uur per etmaal propaganda van de Russen via luidsprekers, om zich over te geven, met de wetenschap dat het ook je leven koste. De slag om Stalingrad heeft ca. 700.000 mensenlevens gekost, burgers en militairen.

Die soldaten die niet omsingeld waren, begonnen in februari 1943 aan de terugtocht, en de Russen aan hun opmars. Onderweg bezetten de Russen steeds meer landen die wij later kennen als de Oostbloklanden, en hielde die onder communistische invloedsfeer. Op 2 mei 1945 kwam de val van Berlijn na omsingeling van Russische troepen, en op 9 mei de capitulatie van Duitsland. Stalin werd bejubeld en bewierookt als de grote leider die de “Grote Vaderlandse Oorlog�? had gewonnen.

Was er tijdens de oorlog een soort patriottisme ontstaan, waarbij naast de communistische leiders, ook legerleiding werd vereerd, films werden vertoond met de successen vooral te danken aan het communisme, propaganda was ook in het Rusland van Stalin aan de orde van de dag. Werden godsdiensten en daarmee kerkdiensten weer getolereerd en toegestaan, maar werd de Russisch Orthodoxe kerk meer bevoorrecht dan welke andere kerk ook, en de Grieks Orthodoxe kerk meer onderdrukt dan ooit. Stalin en hun leiders begrepen, dat zij de bevolking meer dan ooit nodig had, nu het land in oorlog was.

Maar alles werd na de oorlog weer als vanouds, de touwtjes werden weer aangetrokken. Terreur en willekeur waren weer aan de orde van de dag. Stalin had de massa niet meer nodig.

Sovjet krijgsgevangenen die de verschrikkingen van de Duitse concentratiekampen vaak ternauwernood hadden overleefd, en terugkeerden naar Rusland, werden daar in de Goelags opgesloten en naar de werkkampen in Siberië gestuurd, als zijnde lafaards, want een Russische soldaat geeft zich niet over, maar die vecht zich liever dood volgens Stalin. Duitse en ook Japanse krijgsgevangenen werden niet naar huis gestuurd, zoals de conventie van Geneve voorschrijft, maar werden ingezet bij het herstel van de schade, velen zijn pas jaren later naar huis teruggekeerd, tenminste als zij die verschrikkingen hadden overleefd. Strafkampen liepen weer vol met eigen mensen, en ook zij werden ingezet om het land weer zo snel mogelijk op te bouwen.

Stalin was nog steeds alleenheerser, en dulde geen enkeleing naast zich, ook geen oorlogshelden zoals Zjoekov die immens populair was onder de bevolking.

Maar Stalin had ook angst voor de geallieerden, hij was bevreesd dat zij Rusland aan zouden vallen nu het land door de oorlog was verzwakt, vandaar ook een communistisch gezinde buffer tussen Rusland en het westen.

In het Oosten verdrijft het Russische leger de Japanners uit Mantsjoerije, en houd het bezet, maar na besprekingen geeft hij het weer terug aan China, die dat deel in 1931 had verloren na een Japanse inval.

Stalin was een meester in het provoceren, hij ging heel ver in zijn uitlokking, maar als het er daadwerkelijk toe ging, wist hij zich altijd weer op tijd terug te trekken.

Het spel van de koude oorlog was begonnen.

Stalin heeft het politbureau uitgebreid tot een presidium van 25 leden, uiteraard leden die hem welgevallig waren. Wel heeft hij getracht oude Stalinisten die hem altijd loyaal waren geweest uit de weg te ruimen, Molotov, Vorosjilov en Beria bijvoorbeeld, maar hij overleed zelf op 5 maart 1953. De officiële verklaring was een hersenbloeding, maar niemand die dat gelooft die lezing.

Eerder zou Beria erachter zitten, die was vermoedelijk op de hoogte van het feit dat hijzelf het veld moest ruimen, tenslotte was hij niet voor niets hoofd van de geheime dienst. Duidelijk is in elk geval dat Stalin onder verdachte omstandigheden het leven liet. Lavrenti Beria, werd daarna minister van defensie, maar in juni 1953 gearresteerd en na een geheim proces in december 1953 al terechtgesteld. Beria was de op een na machtigste man van Rusland, hij was het ook, die zijn officieren op pad stuurde om de mooiste vrouwen in Moskou van de straat te halen, om dan vervolgens door hem verkracht te worden.

Geen medewerking betekende de kogel, en de familie naar een werkkamp.

In die periode waren er dan ook geen goed uitziende vrouwen op straat in Moskou.

Stalin werd met grote pracht en praal bijgezet in het mausoleum op het Rode Plein, naast Lenin de grondlegger van het communisme. Stalin werd opgevolgd door Nikita Chroestsjov, die overigens drie jaar later in 1956, Stalin veroordeelde voor zijn daden, en in 1961 werden zijn stoffelijke resten gecremeerd, en bijgezet op een bescheiden plaatsje aan de muur van het Kremlin, waar meer beroemde of beruchte personen lagen.

Voor de meeste mensen, staat Hitler bovenaan het lijstje van dictators die de meeste slachtoffers heeft gemaakt, maar je mag je afvragen, of dat daadwerkelijk ook zo is.

Verantwoordelijk voor de meeste slachtoffers waren.

1. Mao Zedong staatshoofd in China. 40 miljoen, waarvan 30 miljoen zijn verhongerd door

mislukte landbouwhervormingen, 10 miljoen zijn bewust vermoord.

2 Adolf Hitler staatshoofd in Duitsland. 34 miljoen, waarvan ca. 6 miljoen joden,

zigeuners, homoseksuelen en geestelijk gehandicapten.

3 Josef Dzhugashvili, Stalin, staatshoofd in USSR. 20 miljoen gewoon volkerenmoord.

Voor meer dan 1 miljoen

Saddam Hoessein voormalig dictator Irak.

Kim Il Sung, staatshoofd Noord Korea.

Keizer Hirohito, voormalig keizer van Japan

Koning Leopold II voormalig koning van België en Congo

Lenin voormalig staatshoofd van Rusland

Pol Pot voormalig staatshoofd Cambodja

Voor minder dan 1 miljoen

Idi Amin voormalig staatshoofd Oeganda

Benito Mussolini voormalig staatshoofd Italië

Tito, voormalig staatshoofd Joegoslavië

Radovan Karadzic voormalig staatshoofd Servië

Soeharto voormalig staatshoofd Indonesië

Franco voormalig staatshoofd Spanje

Ataturk voormalig staatshoofd Turkije

Lijst van het: Centrum voor Holocaust en Genocide Studies

Bovenstaande lijst, kan een normaal mens niet bevatten, zelf denk ik, er zal er maar 1 onschuldig vermoord zijn, en die ene persoon is familie, of een goede vriend(in) of bekende.

Wat voor een leed en verdriet maakt dat dan wel niet los. En dat vele miljoenen keer.

Anton G.M.Heijmerikx. Lathen

Colofoon: Wikipedia, verschillende sites

Das Drittesch Reich- Atlas verlag

De Nazi’s- Laurence Rees

Hitlers Blitzkrieg- Adrian Gilbert

Wij rekenen op Kroonstad- anoniem- uitg. Het Spectrum

Winkler Prins- Encyclopedie

Slag om Stalingrad- Teleac

2 gedachten over “Van Tsaar Nicolaas II tot dictator Stalin.

  1. Er wordt nog steeds een hoop onzin over de Sovjet Unie, Stalin verteld.Hoog tijd om eens wat dingen op een rij te zetten.Iedereen in Nederland leert op school dat de Verenigde Staten van Amerika onder leiding van Franklin D. Roosevelt en Harry Truman Nederland en Europa bevrijd hebben van het verschrikkelijke nazie regiem van Adolf Hitler. Wat echter nergens gedoceerd wordt is dat hetzelfde Amerika er in eerste instantie mede verantwoordelijk voor was dat Adolf Hitler überhaupt aan de macht kwam.Een van de belangrijke Amerikaanse mannen verantwoordelijk voor de opkomst van Adolf Hitler is Prescott Bush, de grootvader van de voormalig president van de VS George Bush. Samen met staalmagnaat Fritz Thyssen heeft hij van Adolf Hitler de man gemaakt die van Europa een groot rijk moest maken.Fritz Thyssen handelde in staal en zag door de Vrede van Versailles zijn handel instorten, daarom bedacht hij een manier om de vraag naar staal op te drijven. Die manier was het financieren van de politieke ambities van Adolf Hitler omdat Adolf Hitler zich tegen de Vrede van Versailles keerde en van Duitsland de enige grootmacht in Europa wilde maken. De banden tussen de familie Thyssen en de familie Bush dateerde al van begin van de jaren twintig van vorige eeuw toen Thyssen in VS een Amerikaanse bank wilde oprichten voor zijn onderneming, in die tijd (1923) was Thyssen al in de ban van Adolf Hitler.http://web.archive.org/Tijdens de antifascistische oorlog hebben 23 miljoen Sovjetburgers zich opgeofferd om de USSR en de rest van de wereld van het fascisme te bevrijden.En het zijn wel degelijk de Russen, die niet alleen de zwaarste tol hebben betaald in de Tweede Wereldoorlog,maar die ook de ommekeer hebben bewerkstelligd door de Duitsers te verslaan bij Stalingrad (eind 1942/begin 1943). Pas in juni 1944 vond de invasie in Normandië plaats, die in de westerse propaganda als beslissend wordt voorgesteld.De Koude Oorlog is de meest gemene oorlog geweest die er is. Duizenden legale regeringen, bevrijdingsbewegingen en progressieve leiders zijn om zeep geholpen. Het ergste van deze oorlog is dat ze met ‘medeweten’ van de burgerij in West Europa en de Verenigde Staten wordt gevoerd. De burgerij wordt dag in dag uit misleid. Daarbij spelen de media bewust en soms onbewust een grote rol.Interessant is dan om een paar geschiedenisfeitjes binnen de discussie mee te nemen.
    Navo is opgericht op 04/04/1949
    Warschaupact is opgericht op 14/05/1955
    Warschaupact is opgericht als tegenreactie en tegelijkertijd om de balans op de wereld weegschaal gelijk te trekken.En deze Koude Oorlog gaat maar door, ook na het vallen van de Muur.De Koude Oorlog was een psychologische oorlog die om de hoofden van de mensen ging, niet om land.De Koude Oorlog is niet door Churchill in Fulda in 1946 begonnen, maar in mei 1945, toen president Truman van de USA de gehele, grotendeels nog intacte geheime dienst van Hitler overnam en meer dan 1000 man in het geheim naar Washington overbracht.http://www.nytimes.com/Het Amerikaans imperialisme zette de moorddadige oorlogspolitiek van de nazi’s tegen het socialisme rechtstreeks verder.Om Hitlers misdaden te relativeren werden die van Stalin uitvergroot. Vandaag wordt Stalin met schande overladen en Hitler wordt gerehabiliteerd…Stalin heeft het pact met de Duitsers alleen gesloten uit angst aangevallen te worden en daarbij niet de steun van het westen te zullen krijgen. Begrijpelijk. Toen de Duitsers -zoals ze altijd al van plan waren geweest- de Sowjet-Unie binnenvielen hebben de Russen een doorslaggevende rol gespeeld wat betreft het vervolg van de Tweede Wereldoorlog.Hitler’s politieke visie is altijd gebaseerd geweest op veroveringen in het oosten, dat was al zo in 1921. Had Hitler anders besloten, dan was het Soviet-Nazi blok een onverslaanbare combinatie geweest. Waar het mij om gaat is, dat deze in het westen stelselmatig wordt ondergewaardeerd. Kunt U enig wetenschappelijk verantwoord bewijs geven dat 20 miljoen Russen als gevolg van Stalin’s daden omkwamen?Churchill, ook miljoenen doden veroorzaakte tijdens de ontelbare Britse koloniale oorlogen in onder meer Zuid-Afrika, Irak, India, Rusland, Kenia en Griekenland.DREZDEN: Vaststaat dat de stad toendertijd volzat met vluchtelingen uit Pruisen. Wat wel een feit is, is het gegeven dat deze stad doelbewust gebombardeerd zonder een miltiare aanleiding; een oorlogsmisdaad dus,genocide,ca 1/3 van de bevolking zijn omgekomen. het was er alleen maar puin en lijken.,en hij is nu held. Natuurlijk oorlog is hard, en verraders en deserteurs werden afgemaakt.U vergelijking van een communistisch/ideologische terreur bewind met de holocaust houdt geen steek en is zelfs ongepast. Racisme en genocide speelden nauwelijks een rol in Rusland, en later China of Cambodja.Stalin had van in het begin gezegd dat overgave gelijk stond aan verraad.Stalin voegde de daad bij het woord.Stalin was extreem hard, maar dat is voor een deel ook de redding van de Sovjet-Unie geweest denk ik.Toen het socialisme in de Sovjet-Unie implodeerde werd ook door historici handenwringend gespeculeerd dat nu eindelijk “de hele waarheid” over het communisme en dan vooral over Stalin aan het licht zou komen. De gesloten archieven zouden opengaan en verschrikkelijke dingen zouden onthuld worden. We zijn nu [in 2010] meer dan twintig jaar later. En tot hiertoe is geen enkel dergelijk nieuw gegeven ontdekt. Uiteraard is er nieuw historisch materiaal vrijgekomen, maar dit versterkt alleen maar de geloofwaardigheid van Stalin en de bolsjewieken over de geschiedenis van de Sovjet-Unie en de Tweede Wereldoorlog.Je moet liegen, liegen en nog eens liegen, er blijft altijd wel iets van hangen,dat zei Goebbels. Stalin maakte van een achterlijk Rusland een supermacht en hij versloeg Hitler. Zonder Stalin,spraken jullie nu waarschijnlijk Duits en bracht je elke morgen de Hitlergroet.

    Like

  2. ataturk, ik moet lachen zeker josef luns boek gelezen,nog iets als hitler met turkye de oorlog in was gegaan was de wereld heel anders geweest ,hitler had eigenlijk zijn vierde leger in turkije moeten plaatsen envandaarin rusland binnen vallen als azerbaijan was gevallen dan zou rusland niet meer bestaan hadden we geen last van het communisme .

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: