Geschiedenis van de Volkswagen.

Ferdinand Porsche, geboren in 1875 Maffersdorf in Bohemen, was erg geïnteresseerd in alle nieuwe technische ontwikkelingen die zich voordeden in zijn jongensjaren. Hij werd leerling bij de Verenigde elektriciteitswerken in Wenen, en zag daarbij ook nog kans om stiekem de colleges van de Technische Hochschule in Wenen bij te wonen. Zeven jaar later is hij overgestapt naar Hofwagen fabrik Jacob Lohner & Co, waar hij de Lohner-Porsche ontwikkeld, die op de wereldtentoonstelling van 1890 in Parijs met zijn Electro wielnaafmotor als vernieuwend word gezien, hij is dan ineens als 25 jarige uitvinder beroemd geworden.

In 1905 werd Porsche directeur bij de Oostenrijkse fabriek van Daimler, en in 1916 directeur generaal van Austra Daimler, in 1923 directeur van Daimler Stuttgart en in 1929 hoofdconstructeur van de fabriek in Steyr.

In 1930 heeft hij inmiddels al lang afgestudeerd, zijn eigen bedrijf in Stutgart, het Porsche Bureau, waar hij met enkele medewerkers werkte voor andere bedrijven als constructeur en adviseur.

Hij stond bekend als ontwerper van de 16 cilinder racewagen de Auto Union P(orsche), waarmee Hans Stuck vele records heeft gebroken, en die o.a. door bemiddeling van Hitler werd gefinancierd.

Porsche en Hitler hebben elkaar in april 1930 voor het eerst ontmoet, spraken hetzelfde dialect, en hadden bewondering voor elkaar.

Ferdinand Porsche werkte voor bedrijven als Mercedes-Benz en de pas opgerichte Auto Unie, een samenwerkingsverband tussen Horsch, Audi, Wanderer en DKW.

Hij ontwierp in eigen werkplaats een auto, met een gestroomlijnde carrosserie en een centraal frame, met een motor achterin geplaatst en individuele wielophanging.

Dit model was voor die tijd nogal revolutionair, en was de voorloper van de uiteindelijke Volkswagen kever..

Hij ging ermee naar Daimler, die er geen brood in zag, en Porsche probeerde het vervolgens bij Zundapp een motorenfabriek, die er wel heil in zag. Overigens was Zundapp van orgine een motorenfabriek, en juist in die periode probeerde men een autoproductie van de grond te krijgen.

Bij Zundapp werd het ontwerp van Porsche gebouwd, en in 1932 was het 1e exemplaar klaar voor een testperiode. Maar omdat de vraag naar motoren groter werd, heeft Zundapp uiteindelijk toch afgezien om de auto verder te ontwikkelen.

NSU werd het volgende station, zij hadden weliswaar een kleine auto met een 1500 motor ontwikkeld en op hun programma staan, maar uiteindelijk werd het een type 32, de door Porsche ontworpen en op verzoek van NSU aangepast.

De motor werd een ontwikkelde en voor dit doel aangepaste 90 pk vliegtuigmotor die Porsche al in 1912 had ontwikkeld. Maar ook NSU stopte na uitgebreide testen, met het in productie brengen van het model, zij zagen toch meer heil in de vervaardiging van auto’s voor de meer welgestelden.

Het jaar 1932 was dus voor Porsche geen gelukkig jaar, en achteraf gezien ook niet voor Duitsland, want in datzelfde jaar kreeg Adolf Hitler de macht in Duitsland in handen.

Op 11 februari 1933 bij zijn 1e speech als Rijkskanselier op de Berlijnse Autoshow, spreekt Hitler over een auto voor iedereen, een auto die veilig, betrouwbaar en betaalbaar moet zijn.

Ook het Duitse autowegennet moet verder uitgebreid, ontwikkeld en gebruikt gaan worden.

Een jaar later op 17 januari 1934 neemt Porsche contact op met Hitler, en levert een ontwerp in voor een Duitse Volkswagen bij het Rijksministerie. Op 22 juni 1934 sluit hij een overeenkomst met het Reichsverband der Automobilindustrie (RDA) voor de bouw van een prototype, waaraan Hitler de volgende eisen heeft gesteld.

Vervoer van twee volwassenen en drie kinderen, of drie militairen met mitrailleurs, laag benzineverbruik ca.1-14, betrouwbare motor en een gemiddelde snelheid van 100 km.

Porsche beloofde aan deze eisen te kunnen voldoen, en bouwde in zijn eigen werkplaats een prototype, die hij op 17 oktober 1935 klaar had. Wel liep hij een beloning mis van 20.000 rijksmark, omdat hij de tijdslimiet van 10 maanden had overschreden, maar perfectionist als Porsche was, leverde hij liever iets goed dan broddelwerk. Ook de prijs wat de auto mocht kosten, werd overschreden.

In plaats van de 1.000 kostte de Volkswagen type 60 1.400 rijksmark. Deze auto had geen achterruit, en geen bumpers, terwijl hij ook twee achterwaarts scharnierende deuren had.

De RDA, (Reichsverband der Automobilindustrie), die de auto moest produceren, zag in de volkswagen een geduchte concurrent voor hun eigen auto’s, en probeerden op allerlei manieren de productie te stagneren. Hitler daarentegen liet de productie onder staatstoezicht vallen, en voorkwam zo een roemloos einde van de Volkswagen.

Porsche reisde enkele malen naar Amerika en bezocht de automobielindustrie aldaar, om ook in Duitsland tot een nieuwe fabriek te komen voor de fabricage van zijn geesteskind.

In het najaar van 1935 werden drie auto’s uitvoerig getest, bouwde Mercedes-Benz 100 prototypes, waarvan er 30 exemplaren vervolgens door militairen uitvoerig getest werden, en goed bevonden.

Men had er ca.2.4 miljoen km mee afgelegd, zonder noemenswaardige problemen..

Bij de autotentoonstelling van 1938 in Berlijn, werd de volkswagen aan het publiek getoond, onder de naam KDF wagen, wat betekende Kraft Durch Freude.

Een Amerikaanse journalist van de New York Times, vergeleek in zijn verslag de KDF wagen spottend met een kever, en die bijnaam bleef hij voor altijd houden.

In 1938 had men de deuren aan de voorkant laten scharnieren, en had de kever in klein achterruitje in de vorm van een bril.

Het lag in de bedoeling, om in 1938 500 auto’s op te leveren, maar door oorlogsdreiging, werd de productie omgezet richting wapenproductie.

Een nieuwe fabriek werd gebouwd, in een drooggelegd moerasgebied in de omgeving van Fallersleben, 70 km ten oosten van Hannover.

De 1e spade werd in de grond gestoken op 26 mei 1938.

Ook verrees daar een dorp voor de fabrieksarbeiders, Stadt des KDF-Wagens genaamd, maar is na de oorlog omgezet in de naam Wolfsburg naar een gelijknamig kasteel in de buurt.

De auto was leverbaar in 3 versies, een met zonnedak, een cabriolet en de standaard uitvoering. Gelijk met de productie werd een spaarsysteem in het leven geroepen, waarbij men door het kopen van een zegel van 5 rijksmark per week, kon sparen voor een KDF auto.

Ondanks de economische toestand, en de dreiging van een oorlog deden er ca. 270.000 mensen aan dit systeem mee, en was in de 1e helft van 1939 de hele eventuele productie van 1940 al uitverkocht. Na de oorlog bleek dat 337.000 spaarders voor een KDF auto, hun geld kwijt waren, en nimmer een auto via dat systeem zouden krijgen. Later kregen spaarders korting bij aanschaf van een nieuwe volkswagen, maar dat was aanmerkelijk minder als hun oorspronkelijke inleg, en koste de volkswagen 5000 rijksmark, aanmerkelijk meer als ooit de bedoeling was.

Tot aan het uitbreken van de oorlog, waren er ca. 600 auto’s geproduceerd, die kwamen overigens niet bij het gewone volk terecht, maar werden onder de partijbonzen verdeeld.

Bij het uitbreken van de oorlog, was de fabriek nog niet geheel afgebouwd, en kwam zoals gezegd de productie van personenauto’s geheel stil te liggen. Men over tot het bouwen van militaire voertuigen en tanks, waarvan Porsche er ook een ontworpen had, maar zijn ontwerp legde het af tegen de concurrent.

In de oorlog werden hier in de fabriek, kubelwagens gebouwd voor het Duitse leger, een soort volkswagen met verhoogd onderstel zodat zij ook in het veld te gebruiken waren 50.788 rolden van de band, gebouwd onder mensonterende omstandigheden door ca. 20.000 dwangarbeiders, krijgsgevangenen en later ook met mensen uit concentratiekampen.

Ook werden hier schimmwagens gebouwd amfibivaartuigen, die in het water varen konden d.m.v. een schroef, hier werden er ca. 15.000 van gebouwd. Ook werden er 630 luxere auto’s gebouwd voor de officieren van het leger, die toch wat comfortabeler vervoerd wilden worden. Onderdelen voor vliegtuigen en V1 bommen werden hier ook vervaardigd.

Na de oorlog, lagen de fabrieken in puin, 60 % was totaal verwoest, en de rest stond op instorten. Duitsland viel uiteen in 4 bezettingsmachten, Rusland, Amerika, Frankrijk en Engeland. De Russen en de Fransen sleepten alles was zij gebruiken konden naar hun respectievelijke landen, en bouwden daar weer op wat zij van belang vonden voor hun eigen autoindustrie, en de Amerikanen zagen niets in de KDF wagen, als zijnde minderwaardig.

In Fallersleben werden door de Engelsen, Duitse krijgsgevangenen aan het werk gezet, om puin te ruimen en op te bouwen wat kon. Uit de overgebleven resten werden in het geheim 2 complete auto’s geproduceerd, en aangeboden aan de Engelse bevelhebbers, die laaiend enthousiast waren. Dat was de redding van Volkswagen, want daarna werd de productie voorzichtig weer ter hand genomen.

Allereerst werd de naam gewijzigd in Wolfsburg op 25 mei 1945, en werden er tot het eind van 1945 1.785 volkswagens in elkaar gezet van overgebleven onderdelen. Op 14 oktober 1946 rolt de 10.000e volkswagen van de band, 20.000 werden er door de Engelsen bestelt om in de bezette gebieden te kunnen controleren. In 1947 werd de productie kort stilgelegd, omdat er een groot tekort aan kolen was, maar 1 jaar later produceerden 8.400 arbeiders al de 25.000e volkswagen. Zijn opmars was niet meer te stoppen. De in 1948 door de Britse kolonel Radclyffe aangetrokken vluchteling Heinrich Nordhoff, kreeg de vrije hand, hij was voor de oorlog werkzaam bij Opel in Brandenburg, maar Brandenburg was na de oorlog door de Russen bezet. Hij nam zijn nieuwe taak serieus op, hij sliep zelfs de eerste weken op een veldbedje naast zijn bureau. In 1949 kwam Ferdinand Porsche weer terug uit Franse krijgsgevangenschap, en die werd door Nordhoff spontaan ontvangen, en zij sloten een nieuw verdrag voor de ontwikkeling en verbetering van de volkswagen, in ruil voor onderdelen voor een nieuw te ontwikkelen Porsche sportwagen.

Nadat Nordhoff een dealernetwerk heeft opgezet in Duitsland, ontdekt Porsche de exportmogelijkheden van de volkswagen.

Nederland is het 1e land buiten Duitsland die volkswagens importeert, Pon uit Amersfoort importeert op 8 augustus 1947 de eerste 56 kevers naar Nederland.

Al in 1948 worden 4.464 kevers geëxporteerd naar 6 landen. En in 1949 volgt Amerika.

Op 17 februari 1972 rolt de 15.007.034 volkswagen van de band, en heeft daarmee de legendarische T-Ford overtroffen.

Toch heeft de kever zijn hoogtepunt gehad, op 19 januari 1978 loopt de laatste kever in Emden Duitsland van de band, en op 30 juli 2003 de allerlaatste kever in Mexico.

Van de kever zijn 21.517.414 exemplaren gebouwd en verkocht, waarvan 16.255.500 in Duitsland.

Na de oorlog, was het eigendom van de Volkswagen fabrieken en alles wat daarbij kwam zoals patenten etc. noch bij lange na niet opgelost. Na lange en moeizame onderhandelingen, terwijl de productie al lang weer ter hand genomen was, komt men in de jaren 50 tot overeenstemming. Men vormt Volkswagen GmbH om in een naamloze vennootschap, waarbij de Duitse Staat en Bundesland Niedersachsen ieder 20% van de aandelen behouden. In 1961 dragen zij beiden hun kapitaal van rond 2 miljard euro over aan de Volkswagen Stiftung, die zich in zijn bestaan bezig heeft gehouden met ruim 28.000 projecten van wetenschap en onderzoek.

De legendarische en succesvolle ontwerper Ferdinand Porsche komt te overlijden op 30 januari 1951 te Stuttgart op 75 jarige leeftijd.

Colofon: Atlas Verlag en diverse internet sites.

Anton G.M. Heijmerikx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: